Μία ακόμη ημέρα εθνικής αξιοπρέπειας κύλησε ήσυχα…

Τετάρτη 5 Δεκεμβρίου 2007:

  • Ο 35χρονος Σμηναγός Αθανάσιος Μπατσαράς έχασε τη ζωή του 20 μίλια νότια του Αγίου Όρους όταν κατέπεσε το F-16 κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής άσκησης, και η σωρός του συλλέχθηκε από Τούρκικη φρεγάτα
  • Ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών επισκέπτεται τη Θράκη και αμφισβητεί ευθέως τη Συνθήκη της Λωζάνης προκαλώντας αντιδράσεις στην Αθήνα
  • Ο δημοσιογράφος Ανδρέας Ρομπόπουλος πέφτει θύμα άγριου ξυλοδαρμού στην Κωνσταντινούπολη προκαλώντας πάλι αντιδράσεις στην Αθήνα
  • απαγορεύεται η είσοδος στην Εθνική Ομάδα Σκοποβολής στην πΓΔΜ ως «αντίποινα» δικής τους(!) πρόκλησης, όταν η Εθνική Ομάδα Χάντμπολ των γειτόνων είχε αποχωρήσει από αθλητικούς αγώνες επειδή η χώρα τους αναφερόταν σύμφωνα με τη διεθνώς αναγνωρισμένη ονομασία (από τον ΟΗΕ, όλους τους διεθνείς οργανισμούς και όλες τις αθλητικές διοργανώτριες αρχές της υφηλίου) και όχι από το «Συνταγματικό τους όνομα» επί του οποίου διεκδικούν αποκλειστικότητα χρήσης.

Με τις υγείες μας!

Η Μύκονος όμως και το Κολωνάκι παραμένουν ακλόνητα στη θέση τους. Μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχα απόψε, χωρίς εφιάλτες.

7 Responses to “Μία ακόμη ημέρα εθνικής αξιοπρέπειας κύλησε ήσυχα…”

  1. Πατριώτης says:

    Μικρή διόρθωση: “Μπορούμε να κοιμηθούμε ήσυχα ΚΑΙ απόψε, χωρίς εφιάλτες.” Διότι δεν θυμάμαι να χάσαμε τον ύπνο μας ποτέ. Πριν κάποιες μέρες, τα Σκόπια απαγόρευσαν την διέλευση ελληνικού αεροσκάφους από τον εναέριο χώρο τους, διότι το σχέδιο πτήσεως δεν τα ανέφερε με το συνταγματικό τους όνομα. Και τότε ήσυχοι δεν κοιμηθήκαμε; Της επισκέψεως Μπαμπατζάν στην Αθήνα και εν συνεχεία Κομοτηνή, προηγήθηκε μαζική παραβίαση του εναερίου χώρου μας από τουρκικά μαχητικά. Ήταν ιδιαίτερα μεγάλη, προφανώς για να μας πει “προσέξτε ποιος έρχεται, το αφεντικό!”. Ούτε την νύκτα εκείνη άκουσα κανέναν να χάσει τον ύπνο του. Τελικά, είμαστε κράτος της ξεφτίλας!

  2. Πατριώτης says:

    Μη φοβού, Ανδρέα! Καταπέλτης η Ελλάδα προς τα Σκόπια. Φοβερή καινοτομία στην εξωτερική μας πολιτική.
    Έπειτα, τώρα που το ξανασκέφτομαι, το ότι πετάξαμε μέσω Βουλγαρίας την μια και πήγαμε πάλι μέσω Βουλγαρίας την άλλη, επιβεβαιώνει την ελληνική καπατσοσύνη! Είναι σαν να λέμε στους Σκοπιανούς: “Εμ, τι νομίζετε, κάφροι! Το καλό το παλληκάρι ξέρει κι άλλο μονοπάτι!!” Κι εμείς .. είμαστε καλά παλληκάρια, δεν είμαστε :( (

  3. ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΙΤΩΝ
    Δημοσθένους 115-117, 17672 Καλλιθέα-Αττική
    Τηλ: 2109517022, 2109560611
    Fax: 2109598967

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 07.12.2007

    Ο Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών απαιτεί την προστασία της Ελληνικής Μειονότητας της Κωνσταντινούπολης από την τουρκική κυβέρνηση.

    Το τουρκικό παρακράτος με την ανοχή της τουρκικής κυβέρνησης
    υπονομεύει την προσέγγιση και τη συνεργασία των δύο λαών.

    Ο σοβαρός τραυματισμός του ομογενή δημοσιογράφου, εκδότη και
    ανταποκριτή κ. Ανδρέα Ρομπόπουλου όπως και οι επιθέσεις, τον περασμένο Νοέμβριο κατά ιστορικών ναών της Κωνσταντινούπολης είναι απτά δείγματα τορπιλισμού της ομαλοποίησης των σχέσεων Ελλάδος- Τουρκίας.

    Δυστυχώς όμως και η πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου Υπουργού εξωτερικών στην χώρα μας, ο οποίος με τις εθνικιστικές του δηλώσεις στην Θράκη, αναμφίβολα δημιουργεί κλίμα που πυροδοτεί τέτοιες ενέργειες.

    Ο αξιότιμος κ. Αλή Μπαμπατζάν, αντί να προτρέπει την μουσουλμανική μειονότητα να προσφεύγει στο ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ για τα ανύπαρκτα καταπατημένα δικαιώματα της, ας εισηγηθεί στην κυβέρνηση του μέτρα με τα οποία θα προστατέψει την ολιγάριθμη πλέον- λόγω πολυετών διωγμών και καταπιέσεων-ελληνική μειονότητα της
    Κωνσταντινούπολης.

     

  4. 07.12.2007
    Απάντηση Πομάκου στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών κ. Μπαμπατζάν

    O Πομάκος Ταχήρ Κόντε από την Ξάνθη, έστειλε στον “Χρόνο” την ακόλουθη επιστολή:

    Με αφορμή την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας κ. Αλή Μπαμπατζάν και τις δηλώσεις τους για τη μειονότητα της δυτικής Θράκης θεωρώ υποχρέωσή μου, ως μουσουλμάνος Πομάκος και ως Έλληνας πολίτης, να κάνω τις παρακάτω επισημάνσεις: Η μειονότητα της δυτικής Θράκης δεν αποτελείται μόνο από τουρκόφωνους μουσουλμάνους αλλά αποτελείται από Πομάκους, Αθίγγανους και ένα μικρότερο ποσοστό τουρκόφωνων.
    Ειδικά στο νομό Ξάνθης, όπου και ζω, ο αριθμός των τουρκόφωνων είναι πολύ μικρός σε σύγκριση με τον αντίστοιχο αριθμό των Πομάκων. Ευχαριστώ τον Αλλάχ που είμαστε μουσουλμάνοι, αλλά αυτό δε σημαίνει σε καμιά περίπτωση ότι είμαστε Τούρκοι.
    Αντίθετα, η πατρίδα μας είναι η Ελλάδα και χαιρόμαστε που ανήκουμε στην ευρωπαϊκή οικογένεια. Η Συνθήκη της Λοζάνης αναφέρει τη μειονότητα της Θράκης ως θρησκευτική-μουσουλμανική και όχι ως εθνική τουρκική, όπως προσπαθείτε να την αποκαλέσετε. Δόξα τω Θεώ η ελληνική Πολιτεία και το σύνταγμά της δίνει στους μουσουλμάνους Έλληνες ίσα δικαιώματα με τα δικαιώματα των ορθόδοξων χριστιανών Ελλήνων και δεν έχουμε κανένα παράπονο από την ελληνική πολιτεία. Για τους λόγους αυτούς θεωρώ απαράδεκτες και προκλητικές τις δηλώσεις του κ. Μπαμπατζάν και προκλητική την επίσκεψή του στους ψευτομουφτήδες της Δυτικής Θράκης, οι οποίοι δεν εκπροσωπούν το μουσουλμανικό κόσμο της Θράκης που στο σύνολό του επιθυμεί την ειρήνη και την πρόοδο της πατρίδας μας της Ελλάδας.

    Ταχήρ Κόντε
    Ξάνθη

    Εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ της Κομοτηνής

  5. Dimitrios says:

    Χρειάζεται μια ειρηνική δυναμική επανάσταση εναντίον της ολέθριας νεοταξικής και νεοεποχίτικης συνωμοσίας των οργάνων της παγκοσμιοποίησης,που κατακαίει και ερειπώνει απο κάθε πλευρά το Έθνος μας(Βοανεργές).Να διώξουμε τους γραικύλους και υποκριτές απο κάθε θέση κλειδί,για το καλό όλων μας !!!

  6. Από τον «Χρόνο» της Κομοτηνής, 14 Δεκ. 2007. Τα λόγια είναι φτώχεια…

    ΕΝΑΣ ΚΑΘΑΡΟΑΙΜΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗΣ ΠΟΜΑΚΟΣ
    «Κουράστηκα κι αποχωρώ», ομολογεί ο Σεμπαχεντίν Καραχότζα…

    Από τις επιστολές που δείχνουν ολοφάνερα την απόγνωσή του το ότι τελικά πέρα από τα ωραία λόγια άνθρωποι της πρώτης γραμμής του αγώνα στο θέμα των Πομάκων μένουν μόνοι κι εγκαταλελειμμένοι. Έτσι και ο Σεμπαχεδίν Καραχότζα που πολλές φορές επικροτήσαμε το λόγο του που τον ακούσαμε να αντιπαρατίθεται με επιχειρήματα στο τουρκικό κατεστημένο να μιλά και να κερδίζει με τον αυθορμητισμό του την κοινή γνώμη σε εκπομπές μεγάλης εμβέλειας αποφάσισε να αποσυρθεί απ’ όλα, να δει την οικογένεια και το μέλλον των παιδιών του, αφού και αυτοί οι μεγαλοσχήμονες που του υποσχέθηκαν μια δουλειά, το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια στην ζωή, τον εγκατέλειψαν.

    Η επιστολή τα λέει όλα και στάζει το πόνο και την πίκρα που εισέπραξε. Την δημοσιεύουμε με την ενοχή που πρέπει να μας χαρακτηρίζει όλους όσους τον γνωρίζουμε πολύ καλά και με την ελπίδα ότι το αίτημά του για μια δουλειά έτσι ώστε να μην υποφέρει η οικογένειά του να ικανοποιηθεί έστω την ύστατη ώρα.

    «Όλοι όσοι με ξέρουν πολύ καλά πως εδώ και 20 μήνες πληρώνω το αντίτιμο της απόφασής μου να αντισταθώ ενεργά, ανοιχτά και δημόσια, όχι με λόγια αλλά με πράξεις στην απόπειρα εκτουρκισμού των Πομάκων της Θράκης. Δεν μετάνιωσα ποτέ για όσα έκανα γιατί τα πίστευα, αντίθετα πάλεψα κάτω από τρομερά δύσκολες συνθήκες έτσι γιατί δεν είμαι από εκείνους που συμβιβάζονται με όσα τους επιβάλουν οι άλλοι. Ακόμα και την οικογένεια μου παραμέλησα για να μπορώ τα βράδια να κοιμάμαι με την συνείδηση μου ήσυχη, ξέροντας ότι έχω κάνει και με το παραπάνω το καθήκον μου. Όμως πάνω απ’ όλα είμαι άνθρωπος και όπως όλοι οι άνθρωποι έχω κι εγώ ένα όριο δύναμης και αντοχής και ο άνθρωπος όταν τα ξεπεράσει αυτά τα όρια λυγίζει. Κουράστηκα να με περιτριγυρίζουν άνθρωποι για τους οποίους ήμουν το καλό παιδί, ο ήρωας, ο αγωνιστής. Κουράστηκα να εισπράττω φιλικά χτυπήματα στην πλάτη, χειραψίες και επιστολές συγχαρητηρίων. Κουράστηκα εδώ και 20 μήνες να είμαι ένας σύγχρονος ήρωας για τους άλλους και ένας εντελώς άχρηστος άνθρωπος για την οικογένεια μου. Κουράστηκα να μην μπορώ να προσφέρω στα παιδιά μου μια σοκολάτα γιατί μου έλειπαν τα 0.5 € από τα 0.6 € που κοστίζει η σοκολάτα. Κουράστηκα να συναντάω μεγάλους και τρανούς πολιτικούς και επιχειρηματίες που δήθεν θέλουν να βοηθήσουν τους Πομάκους και πολύ περισσότερο εμένα που με θεωρούσαν παράδειγμα προς μίμηση, αλλά ποτέ δεν έκαναν το παραμικρό για μένα. Ποτέ δεν τους ζήτησα χρήματα και πλούσια ζωή, το μόνο που τους ζητούσα ήταν μια θέση εργασίας όπου θα προσφέρω και θα πληρώνομαι. Κανένας ποτέ δεν μου είπε όχι, όλοι ναι έλεγαν αλλά εγώ είμαι ακόμα άνεργος. Δεν θα είχα πρόβλημα να εργαστώ στην οικοδομή, στο εξωτερικό η οπουδήποτε αλλού, αλλά δυστυχώς δεν μου το επιτρέπει η αναπηρία στα μάτια μου. Αν λοιπόν κάποιος άλλος μπορεί να τα αντέξει όλα αυτά ας έρθει να πάρει την θέση μου, εγώ δεν έχω άλλες αντοχές. Δεν θα ασχοληθώ ποτέ ξανά ούτε με την NATPRESH ούτε με οτιδήποτε άλλο έχει να κάνει με τους Πομάκους. Όλα όσα κάνω εγώ ας τα κάνουν όλοι αυτοί που είναι βολεμένοι κάπου και διαρκώς μου λένε «να κάνω υπομονή». Εεε, δεν έχω άλλη υπομονή βρε αδελφέ, πως το λένε, μου τέλειωσε. Όποιος θέλει ας με καταλάβει, όποιος δεν θέλει ας πιστεύει ό,τι θέλει.

    Ακόμα και ως εκβιασμό να το εκλάβουν δεν με ενδιαφέρει, όλοι τους είναι βολεμένοι, μόνο εγώ θα αναγκαστώ σε λίγες μέρες που έχουμε το Μπαϊράμι να πουλήσω αντικείμενα του σπιτιού μου για να μπορέσουν και τα δικά μου παιδιά να περάσουν αυτές τις άγιες μέρες όπως όλα τα μουσουλμανόπαιδα του κόσμου. Και για να μην βρεθώ πάλι στην δυσάρεστη θέση να απαντήσω σε κανέναν από τους γνωστούς σωτήρες της Θράκης που με την παραμικρή αφορμή βγαίνουν στα κανάλια και λένε ότι τα άρπαξα από το τούρκικο προξενείο θέλω να ξεκαθαρίσω σε όλους πως εγώ Πομάκος γεννήθηκα και Πομάκος θα πεθάνω.

    Αυτά που πίστευα ως τώρα αυτά θα πιστεύω και στο μέλλον, αλλά δεν ανέχομαι αυτά που κάνω εγώ να τα εκμεταλλεύονται άλλοι. Αν κάποιος από τους δεκάδες δήθεν φίλους και συμπαραστάτες μου θεωρεί πραγματικά πως σ’ αυτόν τον έτσι κι αλλιώς άνισο αγώνα μας είμαι χρήσιμος και μπορώ να προσφέρω ας μου εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή θέση εργασίας. Εδώ η Ρόδος λοιπόν εδώ και το πήδημα. Τώρα θα φανεί για ποιους πραγματικά ήμουν φίλος και ποιοι απλώς θέλησαν να εκμεταλλευτούν όσα εγώ κάνω. Η απόφασή μου να εγκαταλείψω την προσπάθειά μου αυτή είναι οριστική και θα είναι ανώφελα τα τηλεφωνήματα και οι επιστολές που θα αποσκοπούν στην αλλαγή της απόφασής μου. Μόνο ένα πράγμα πλέον μπορεί να με κάνει να αλλάξω γνώμη, μια θέση εργασίας», γράφει με φανερή ψυχική πίεση κι απόλυτο δίκαιο ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα.

  7. Πατριώτης says:

    Είναι αλήθεια τραγικό να διαβάζει κανείς τέτοιες επιστολές. Το “ελληνικό” κράτος φαίνεται ότι δεν χρειάζεται Πομάκους που να ανθίστανται στον εκτουρκισμό. Προτιμά την Καρά Χασάν, ένα ενεργούμενο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, η οποία εσχάτως συναντήθηκε και με τον Τούρκο ΥπΕξ, Αλή Μπαμπατζάν, κατά την “ιδιωτική” του επίσκεψη στην Θράκη και κανείς δεν ρώτησε τι γυρεύει μία Ελληνίδα και μέλος της Τ.Α. με τον Τούρκο ΥπΕξ και μάλιστα στα από καιρό κλειστά γραφεία της παράνομης “τουρκικής” νεολαίας. Οι εθνικοί μειοδότες που μας κυβερνούν με την ψήφο μας, προφανώς θεωρούν κάτι τέτοιο πολύ φυσικό. :(

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.