Ιστολόγιο του Aντίβαρου

Ο νυν και ο υποψήφιος πρόεδρος του Συνασπισμού αναφέρονται με αντιφατικό τρόπο στο βιβλίο Ιστορίας που αποσύρθηκε τελικά. Η θεαματική αυτή στροφή από την άκριτη υπεράσπιση του εγχειριδίου του Μάρτιο του 2007 του Αλέκου Αλαβάνου μέχρι την ωμή καταγγελία του βιβλίου (για παράδειγμα ως ακραία εκδοχή μετα-νεωτερικότητας και άλλα πολλά) από τον Αλέξη Τσίπρα είναι κι αυτή μία επιτυχία του πάνδημου αιτήματος για απόσυρση. Όσο κι αν μας καθύβριζαν με διάφορα κοσμητικά κατά τη διάρκεια της “μάχης”, όσο κι αν μας απαξίωσαν, τελικά εμφανίζονται (και) στον Συνασπισμό ως επικριτές του βιβλίου! Το αν η στροφή δείχνει υποκρισία ή αν δείχνει ότι υιοθέτησαν μία ορθότερη στάση, θα το κρίνει ο λαός.

Γύρω στο 75ο λεπτό της συνέντευξης σε ερωτήσεις κατόχων ιστολογίων, ο υποψήφιος πρόεδρος του ΣΥΝ Αλέξης Τσίπρας είπε τα εξής (σε ερώτηση του Ιστολογίου Πόντος και Αριστερά που διαβάστηκε βιαστικά, τελευταία και …μισή!)

Απολύτως θα συνδράμουμε [στους αγώνες του προσφυγικού Ελληνισμού], και είμασταν πάντα στο πλευρό του προσφυγικού κινήματος.

Όμως η ερώτηση αυτή κάνει και μία αναφορά στο βιβλίο της Ιστορίας το οποίο έχει ένα ενδιαφέρον. Για να μην αφήνουμε πράγματα αναπάντητα. Είναι ενδιαφέρον γιατί όλο το προηγούμενο διάστημα εγώ τουλάχιστον προσωπικά αισθάνθηκα ότι είμαστε αντιμέτωποι με τη Σκύλλα και τη Χάρυβδη.

Δηλαδή από τη μια είχαμε τη μετα-νεωτερικότητα, την ακραία της εκδοχή. Ένα βιβλίο δηλαδή το οποίο είχε κριθεί, από τον επιστημονικό κόσμο, για το αν αυτού του χαρακτήρα η επιστημονική προσέγγιση της Ιστορίας, χωρίς ανάλυση των γεγονότων, αλλά μονάχα με …αυτά τα συγκεκριμένα γεγονότα, μπορεί να βοηθήσει στην κριτική σκέψη και στην νηφάλια αυτογνωσία της ελληνικής μας ταυτότητας. Εϊχε κριθεί για την δυνατότητα που έχει να αναβαθμίζει παιδαγωγικά την επαφή με το μαθητή. Είχε κριθεί αρνητικά. Και από μας και από πολλούς έγκυρους επιστήμονες. Είχε κριθεί ως ένα μετα-νεωτερικό εγχείρημα δηλαδή.

Κι από την άλλη είχαμε ακραίους εθνικιστικούς κύκλους να ζητάνε να πεταχθεί στην πυρά το βιβλίο ακριβώς επειδή δεν αναγνώσκει την Ιστορία όπως αυτοί θα θέλανε. Όπως περίπου μία Χολυγουντιανή υπερπαραγωγή των 300 ας πούμε.

Λοιπόν. Δεν είμαι ευτυχής με την κατάληξη αυτού του θέματος. Δεν ήμουνα ευτυχής κατ’ αρχήν με μία αντιπαράθεση που δεν είχε έρμα. Και εντός της αριστεράς. Ξέφυγε. Δεν είμαι ευτυχής όμως και με την κατάληξη. Και να σας πω γιατί δεν είμαι ευτυχής. Γιατί το βιβλίο δεν αποσύρθηκε ακριβώς επειδή ασκήθηκε έντονη κριτική στη βάση αυτού που σας είπα πιο πριν. Για τη μετανεωτερικότητά του, γιατί ήταν αντιπαιδαγωγική αυτή η διαδικασία. Αλλά αποσύρθηκε γιατί βγήκε στα κεραμίδια ο Άνθιμος, ο Ψωμιάδης και όλοι αυτοί οι κύκλοι που έχουν μια διαφορετική ανάγνωση για το τι πρέπει να είναι η Ιστορία.

Ερώτηση Αλέκου Αλαβάνου προς την Υπουργό κ. Μαριέττα Γιαννάκου για το βιβλίο Ιστορίας, 15 Μαρτίου 2007 (Πρακτικά της Βουλής)

«Το νέο βιβλίο Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, δέχεται από ορισμένους κύκλους επικρίσεις, που ξεπερνούν την επιστημονική και εκπαιδευτική κριτική και σε κάποιες περιπτώσεις φθάνουν να είναι ακραίες επιθέσεις με χαρακτήρα ιδεολογικού εκφοβισμού. Έτσι η συζήτηση για μια από πολλές απόψεις ενδιαφέρουσα προσπάθεια να εκσυγχρονισθεί το μάθημα της Ιστορίας, να εισαχθούν στην διδασκαλία της αξιόλογες καινοτομίες που αναφέρονται τόσο στην επιλογή και την οργάνωση του περιεχομένου όσο και στην ακολουθούμενη διδακτική μέθοδο, έχει μετατοπισθεί από την εκπαιδευτική αποτίμηση του βιβλίου και γίνεται με όρους πολιτικής υπαγόρευσης.

Δεδομένου ότι το βιβλίο έχει γραφτεί από έγκριτους ιστορικούς, με βάση τους μεθοδολογικούς κανόνες που ισχύουν για τη συγγραφή των σχολικών βιβλίων, πέρασε από τις κατά το νόμο διαδικασίες αξιολόγησης, εγκρίθηκε από το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, υποστηρίζεται από τη συντριπτική πλειοψηφία των ιστορικών, ερωτάται η κυρία Υπουργός:

1. Θα υπερασπισθεί το βιβλίο της Ιστορίας της ΣΤ΄ Δημοτικού, που το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας ενέκρινε μέσα από τις νόμιμες διαδικασίες, από εξωεκπαιδευτικής και εξωεπιστημονικής προέλευσης και με επιθέσεις που ακυρώνουν το έργο των επιστημόνων; Θα αποκρούσει τις πιέσεις που ασκούνται για απόσυρση του βιβλίου;

2. Θα σεβαστεί τη διαδικασία που προβλέπει ότι αν μέσα από τη διδακτική χρήση προκύπτει ανάγκη διορθώσεων, αυτές θα γίνουν από τους συγγραφείς, μετά από αξιολόγηση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου και αφού ληφθούν υπ’ όψιν οι παρατηρήσεις των εκπαιδευτικών που διδάσκουν το βιβλίο;

Το αν η μανιχαϊστική ανάγνωση των αντιδράσεων βοήθησε ή εμπόδισε το δημόσιο διάλογο, είναι κάτι που το έχουμε σχολιάσει και στο τελευταίο μέρος της ανασκόπησης του Αντίβαρου στο όλο ζήτημα.

Comments RSS