Μίκης Θεοδωράκης: Τέλος στην προδοσία και την ασχήμια!

Διαβάστε ολόκληρη την ανοιχτή επιστολή του Μίκη Θεοδωράκη, που συντάχθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 2008

Ανεξάρτητα από τα αποτελέσματα των αμερικανικών εκλογών, δηλαδή ανεξάρτητα από το ποιος θα είναι ο μελλοντικός πρόεδρος, η κολοσσιαία πολεμική μηχανή έχει ήδη μπει μπροστά με στόχο την εξόντωση όλων όσων θεωρεί εχθρούς της. Ακόμη και αυτών όπως η Ελλάδα που δεν υπακούνε τυφλά τις εντολές της, Ιράν, Κορέα, Αραβικός κόσμος, μη υποτελείς και φυσικά άμεσα η Ρωσία και στο βάθος η Κίνα.

Μετά θα έρθει η σειρά των « ατάκτων» της Νοτίου Αμερικής. Ένας άμεσος και θανάσιμος κίνδυνος, πολυπρόσωπος, πολυπλόκαμος σαν χταπόδι κάνει αργά αλλά σταθερά την εμφάνισή του στο προσκήνιο της παγκόσμιας ιστορίας. Σημερινός στοίχος είναι τα Βαλκάνια με κύριο σύμμαχο την «Μεγάλη Αλβανία», ξεκινώντας από το Κόσσοβο με συνεργάτες τους υπεύθυνους για μαζικές δολοφονίες U.C.K.

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, γεγονός πρωτοφανές για τη χώρα μας, μερικοί « επιστήμονες» επέλεξαν το αμφιθέατρο του Παντείου Πανεπιστημίου για να αναπτύξουν δημόσια την υποστήριξή τους σε ένα βασικό αίτημα της « Μεγάλης Αλβανίας», την κατάκτηση της Ηπείρου έως την Πρέβεζα, με την δικαιολογία ότι ανήκε στην Αλβανική Τσαμουριά, από όπου τους έδιωξαν με εγκληματικές πράξεις οι Έλληνες.

Ασφαλώς πρόκειται για οργανωμένη προβοκάτσια των Η.Π.Α, ώστε να μελετηθούν οι δικές μας αντιδράσεις και να προπαρασκευαστεί ψυχολογικά η εδαφική επέκταση της Αλβανίας μετά το Κόσσοβο και σε ένα μεγάλο τμήμα των Αλβανοφώνων των Σκοπίων και ακολούθως και σε δικά μας εδάφη.

Από την άλλη μεριά η σύμπλευση της Τουρκίας με τις Η.Π.Α στο Κόσσοβο, που έσπευσε πρώτη αυτή να το αναγνωρίσει, προετοιμάζει το έδαφος για πονηρά σχέδια σε βάρος της χώρας μας με βάση όχι μόνον το Αιγαίο και την Κύπρο, αλλά κα τη μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη, που ακολουθώντας το παράδειγμα του Κοσσόβου μπορεί να διεκδικήσει την δική της ανεξαρτησία.

Η πολιτική ηγεσία των Σκοπίων φαίνεται ότι γνωρίζει από πρώτο χέρι τα σχέδια των Η.Π.Α και για αυτό δείχνει αυτή την αλαζονική αδιαλλαξία.

Και πράγματι σε αυτή τη φάση συμπορεύονται με την πολιτική που εκθέσαμε. Όμως τι θα κάνουν όταν ξεκινήσει η επόμενη φάση, αυτής της φολοαλβανικής τακτικής, οπότε το κρατίδιό τους θα κοπεί στη μέση, γιατί θα πρέπει να γνωρίζουν τόσο αυτοί, όσο και οι ΗΠΑ, ότι μπορούν να αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες, όμως φυλετικά είναι Σλάβοι και ως εκ τούτου κατατάσσονται ουσιαστικά στη χορεία των εχθρών των ΗΠΑ μαζί με την Ρωσία, τη Σερβία αλλά κα τη Βουλγαρία που και αυτή δεν πρέπει να έχει αυταπάτες.

Έτσι γυρίζοντας σε εμάς τους Έλληνες θα πρέπει να δούμε ότι η κατάσταση όντως εξελίσσεται όπως εξελίσσεται και είναι παραπάνω από τραγική δεδομένου ότι οι Αμερικανοί δεν πείθονται, όσες υποκλίσεις και αν κάνουν απέναντί τους οι ποικιλόμορφες αμερικανόφιλες ηγεσίες, και αυτό γιατί φοβούνται, μισούν τον λαό μας, για τον οποίο είναι βέβαιοι ότι στη μεγάλη του πλειοψηφία απορρίπτει τα φιλοπόλεμα σχέδιά τους, για αυτό θέλει να μας τιμωρήσει με κάθε τρόπο εκτός και αν αποφασίσουμε όλοι μαζί να γονατίσουμε και να φιλήσουμε τα πόδια τους κάνοντας όρκους ότι από δω και στο εξής θάμασε καλά παιδιά και πειθήνια όργανα στην όποια πολιτική τους.

Όμως αφού το παιχνίδι είναι για μας έτσι και αλλιώς χαμένο, τότε ας πέσουμε με το κεφάλι ψηλά. Ας μην περιμένουμε βοήθεια από πουθενά. Ούτε έχουμε συμμάχους, είμαστε εμείς και εμείς, ας φροντίσουμε λοιπόν να είμαστε τουλάχιστον ωραίοι, περήφανοι και γιατί όχι χαρούμενοι, αφού θα έχουμε πάρει τη μεγάλη απόφαση να γίνουμε όλοι μαζί μια γροθιά ενωμένοι μπροστά στην προδοσία και την ασχήμια που χτυπάει την πόρτα μας.

Γιατί είναι προδοσία η αναγνώριση του Κοσσόβου χωρίς την έγκριση της διεθνούς κοινότητας του ΟΗΕ, δηλαδή μιας επαρχίας που από αιώνες αποτελεί τμήμα της Σερβίας και τι θα νοιώθαμε εμείς αν μεθαύριο έπαιρναν με το έτσι θέλω τη μισή Κύπρο , την Θράκη ή την Ήπειρο;

Όπως είναι ασχήμια να ανεχόμαστε να μας περιφρονούν και να μας εξυβρίζουν οχυρωμένοι κάτω από τα σκέλια των Αμερικανών οι Σκοπιανοί και εμείς να τους παρακαλάμε και να ζητάμε μεσολάβηση των Αμερικανών, χάνοντας κάθε μέρα όλο και πιο πολύ την αξιοπρέπειά μας και την υπερηφάνειά μας.

Ας κλείσουμε τα σύνορα, ας σταματήσουμε τις οικονομικές και διπλωματικές μας σχέσεις και ας τους αφήσουμε να αυτοαποκαλούνται όπως θέλουν, κοροϊδεύοντας τους εαυτούς τους.

Οφείλουμε να περάσουμε και από αυτή τη νέα δοκιμασία με το κεφάλι ψηλά. Μπορεί να υποφέρουμε, όμως το ζητούμενο για μας είναι να παραμείνουμε Έλληνες και θα παραμείνουμε Έλληνες αν δεν ξεχνάμε από πόσες δοκιμασίες περάσαμε ως τώρα, όμως στο τέλος πάντα βγήκαμε νικητές.

Το ίδιο θα συμβεί και στο μέλλον.

Μίκης Θεοδωράκης
Αθήνα, 23/2/2008

ΥΓ. Η απομαγνητοφώνηση της επιστολής έγινε λίγες ώρες μετά τη μετάδοσή της από την τηλεόραση, από τη συνεργάτιδα του Αντίβαρου Έλλη Γρατσία Ιερομνήμων, και κυκλοφόρησε ευρύτατα στο διαδίκτυο. Η πρώτη δημοσίευση της επιστολής έγινε βέβαια στο ιστολόγιο του Αντίβαρου, όμως το κείμενο κυκλοφόρησε αρκετά και μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Θα θέλαμε να ενημερώσουμε όσους ανήρτησαν την επιστολή σε άλλα ιστολόγια (με ή χωρίς σύνδεσμο σε μας) να διορθώσουν το τυπογραφικό λάθος του πρώτου κειμένου και να αντικαταστήσουν τη λέξη «χωρία» με τη σωστή «χορεία».

11 Responses to “Μίκης Θεοδωράκης: Τέλος στην προδοσία και την ασχήμια!”

  1. Argeadis says:

    Ό Μ. Θεοδωράκης αναφερεται εν πολλοίς στο προβλημα ενδοτισμού της Ελληνικής ελιτ, το οποιο ειναι κυριο δεδομενο της πολυπλοκης εξισωσης στο γεωπολιτικο χωρο που περιλαμβανει την χερσονησο του Αιμου, το Ᾱιγαιο και την εγγυς ανατολικη μεσογειο, της Κυπρου συμπεριλαμβανομενης. Στο βαθμο, λοιπον που 1) η ελιτ αυτη αποτυγχανει να ενσωματωσει τα Ελληνικα γεωπολιτικα εθνικα συμφεροντα στα ΝΑΤΟικα στον εν λογω χωρο, (2) αποτυγχανει ως οργανωμενο κρατος να υπερασπισθει τον χωρο ευθυνης της και 3) υποχωρει με βημα σημειωτον στους τοπικους εθνικισμους, η σοβαροτητα του ως κρατους-μελους του ΝΑΤΟ (ειτε ας αρεσει ειτε οχι ειναι μελος του) θα υποσκαπτεται και θα αντικαθισταται απο την Τουρκια η οποια εχει την θεληση να αναλαβει τους ρολους που η Ελλαδα αρνειται. Ετσι εξηγειται η επιθετικοτητα της γειτονος. Κι’ αυτο διοτι, μην λησμονουμε, η νοτιοανατολικη πτερυγα του ΝΑΤΟ θεωρειται ενιαια και οσο θα υπαρχουν δυο κυριως κρατη, θα ειναι παντα ανταγωνιστικα και το κατ΄αντιληψη μονο ισχυροτερο θα επεκτεινεται. Αυτα ας μην ερμηνευτουν ως εξυπονοουντα την πολιτικη συμμορφωση με ΝΑΤΟ/ΗΠΑ. Οι υποκλισεις στις οποιες αναφερεται ο Μ. Θεοδωρακης εκλαμβανονται παντα ως δουλικοτητα-ετοιμοτητα για υποχωρηση ενω οι “κινησεις καλης θελησεως” προς την Τουρκια ως, και δικαιως, ως φινλανδοποιηση. Μονο ετσι εξηγειται γιατι η Τουρκια δεν εχει κανει ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΧΩΡΗΣΗ (δικη της κινηση καλης θελησεως) προς την Ελλαδα. Ακριβως αυτο κανουν και τα Σκοπια. Αφ’ης στιγμης η Ελλαδα, υπο το κρατος της προσωποποιημενης ιδεοληψιας “μη μας πουν αδιαλλακτους-εχουν κουραστει απο εμας”, δειξουν σημαδια υποχωρητισμου, τοτε ολοι ως ορθολογικοι διεθνεις γεωπολιτκοι παικτες -των Σκοπιων συμπεριλαμβανομενων-αντιλαμβανονται οτι η Ελλαδα δεν εχει το σθενος να υπερασπιστει τιποτε. Αλλα τι να περιμενει κανεις απο μια ελιτ που δεν εχει τιποτε το εθνικο επανω της: Ξενηλατες συνειδησεις, σπουδες και συνηθειες. Βεβαια οι εντος των τοιχων “ψυχουλες” και τα συμπαρομαρτουντα στοιχεια υπονομευσης των εθνικων ερισματων κλαψουριζουν περι καλης θελησεως κλπ.

    Αργεαδης

  2. Εύστοχος σε όλες τις παραγράφους του ο Μίκης.

    Ωστόσο, δεν συμφωνώ με την πρότασή του να διακόψουμε κάθε επαφή με τα Σκόπια και να αγνοήσουμε το πρόβλημα από κει και πέρα!

    Η δέουσα πολιτική θα πρέπει να συνοδευθεί με κινητοποίηση όλων των παραγόντων ισχύος: α) πληθυσμιακή ισχύς, β) οικονομική ισχύς, γ) στρατιωτική ισχύς, δ)αξιοποίηση της γεωπολιτικής μας θέσης, ε) σφυρηλάτηση συμμαχιών με γειτονικά κράτη και αναδυόμενες δυνάμεις στην Ευρώπη και στ) εκμετάλλευση της πολιτιστικής μας επιρροής στην Χερσόνησο του Αίμου.

  3. Πατριώτης says:

    Σωστά τα λέει ο Θεοδωράκης, σωστά τα λέμε όλοι, όμως τίποτε δεν θα γίνει, διότι υπάρχουν ελληνικές επενδύσεις στα Σκόπια που δεν πρέπει να θιγούν. Ο Καραμανλής δέχεται ένδοθεν περισσότερες πιέσεις. Κοντός ψαλμός, αλληλούια.

  4. Argeadis says:

    “Ο Πατριωτης” τα συνοψισε Λακωνικα και μεστα:
    Αλλα -λεμε- αν ομως τα ευρυτερα γεωπολιτικα Ελληνικα συμφεροντα υποταχθουν στα συμφεροντα λιγων μικρομεσαιων για να πουλαν φθηνα προιοντα, ε! τοτε θα μας αξιζει η τυχη μας ως ανυποληπτο κρατος καρπαζοεισπρακτορων.
    Το παραξενο ειναι οτι, και παραφραζω τον Μικη, και εμεις ειμαστε τοσα χρονια “κατω απο τα σκελια της ΕΕ” (αυτο δεν ειναι το ιδεολογημα που μας λενε;) και πως αντιμετωπιζουμε τους εθνικιστικους καρκινους της γειτονιας μας; Με “κινησεις καλης θελησεως”, τουτεστιν θεσμοθετιμενο Τσαμπαιρλανισμο.
    Τελος, ολα οσα λεει ο κ. Σκαπινακης ισχυουν. Ομως, προυποθετουν συμπαγη στρατηγικη θεωρηση και, προπαντος, ουσιαστικη εθνικη συνειδηση. Ειδ΄αλλως, παραμενουν ακριβα εργαλεια μονο.

  5. Ο Μαρξισμός και ο Φιλελευθερισμός έχουν κοινή βάση: ότι το κέντρο της ζωής και της πολιτικής είναι η οικονομική σφαίρα. Διαφωνούν βέβαια στην προτεραιότητα πρόσβασης σ’ αυτήν: ισότητα ή ελευθερία.

    Μετά το εμπάργκο του Ανδρέα Παπανδρέου στα Σκόπια, η ελληνική εξωτερική πολιτική υιοθέτησε πλήρως την ιδέα αυτή. Έτσι, χρησιμοποιήθηκε ο οικονομικός βραχίονας για να γίνει διείσδυση στην πΓΔΜ. Η διείσδυση απέβλεπε στην έμπρακτη απόδειξη ότι «από εμάς εξαρτώνται», και άρα να τους «συνεφέρουμε». Το αποτέλεσμα ήταν ακριβώς το αντίθετο από το προσδοκώμενο. Σκλήρυναν, έγιναν πιο αδιάλλακτοι και αντί η οικονομική τους εξάρτηση από «ελληνικές επενδύσεις» να είναι σήμερα επιχείρημα πίεσης των Σκοπίων για υποχώρηση, μετατράπηκε σε επιχείρημα πίεσης της Αθήνας για υποχώρηση!

    Δεν ξέρω αν είναι «κοτσάνα», αλλά εβρισκόμενοι στην περίοδο κατάληξης των παραδοσιακών ιδεολογιών (που παρήγαγε ο Διαφωτισμός), και πιθανώς στην αναζήτηση μίας «μη μαρξιστικής αριστεράς»(*), ίσως θα άξιζε τον κόπο να σκεφτούμε να απορρίψουμε αυτήν την «κοινή βάση». Τα λέω αυτά πιο πολύ για να κεντρίσω και να ερεθίσω έναν ενδεχόμενο γόνιμο διάλογο, παρά βασίζοντάς το σε γερά θεωρητικά θεμέλια.

    (*) Τον όρο «μη μαρξιστική αριστερά» τον πρωτάκουσα πολύ πρόσφατα από τον Γιανναρά. Υποθέτω ότι διατηρεί ως βασική έννοια το ουσιαστικό «αριστερά» για να σηματοδοτήσει την προτεραιότητα της «κοινωνιοκεντρικότητας» (έναντι της «δεξιάς» που κατέληξε συνυφασμένη με την ατομοκρατία), την οποία – έννοια – διαχωρίζει από το Μαρξισμό επιβεβαιώνοντας την αδυναμία του να σταθεί σαν πολιτειακό οικοδόμημα, όπου δοκιμάστηκε, αλλά και ως εργαλείο ερμηνείας της ιστορίας. Πιστεύω ότι αξίζει να το επεξεργαστεί κανείς.

  6. Argeadis says:

    Ανδρεα, εχεις βαλει πολλα και αλληλενδετα μεταξυ τους ζητηματα. Να συμφωνησουμε οτι η κοινωνια (μας) θεσμοθετειται κυριως ιδεατα; για να παραφρασω τον Καστοριαδη (αν δεν κανω λαθος). Ομως οι υλικοι-υλιστικοι δεσμοι πρεπει να ειναι συνεκτικοι κατα μεσο ορο και αυτοι. Μπορει να υπαρχει και ελευθερια και ισοτητα αλλα απο μονες τους αφαιρετικα δεν ειναι ικανες συνθηκες. Μπορει να υπαρχουν και υλικοι δεσμοι αλλα και παλι απο μονοι τους δεν ειναι ικανες συνθηκες “συγκολησης” μιας κοινωνιας και ενος κρατους. Το ζητουμενο για την Ελλαδα ειναι, κατα τη γνωμη μου, να γινουν τα οικονομικα και εθνικα συμφεροντα. Αυτο δεν θα γινει οσο 1) η Ελλαδα παραμενει μεταπρατικη κοινωνια κυριως μικρομεσαιων και 2) η Ελλαδα θα ειναι απλα “χωρος”δρασης οικονομικων παραγοντων και οχι χωρα οπου τα οικονομικα ειναι και έθνικα συμφεροντα.

    Ομως εδω θελω να πω οτι μπορει να υπαρχει κοινωνια με συνειδηση εθνους διχως να υπαρχει κρατος. Αλλωστε εμεις οι Ελληνες ημασταν κοινωνια, ή μαλλον πολλες τοπικες κοινωνιες πριν γινουμε κρατος. Με μια εννοια, λοιπον ημασταν εθνος (θα’ θελα να εβλεπα την εκφραση στα προσωπα των νεοταξιτων τωρα) πριν γινουμε (εθνικο) κρατος. Ακριβως το αντιστροφο συνεβη με τους Σκοπιανους και τους Τουρκους. Ισως αυτο να εξηγει γιατι φαινονται -αποφευγω να πω ειναι- στο εσωτερικο μετωπο πιο συμπαγεις στα εξωτερικα ζητηματα τους απ’οτι εμεις. Εμας μας τρωνε τα σαρακια του ψευτοδιεθνιστικου ολοκληρωτισμου και του ακραιου φιλελευθερισμου που ειναι η αλλη οψη του ιδιου νομισματος.

    Τελος, ακομα και η “κοινωνιοκεντρικοτητα” που υπαινισεται ο Γιανναρας μπορει να εκφυλιστει σε χαος, οπως απεδειξαν οι χωρες του “ὑπαρκτου” και οπως σε μικρογραφια ζουν τα Ελληνικα πανεπιστημια. Στην περιπρωση αυτη κοινωνιοκεντρικοτητα=κανενας δεν εχει ευθυνη για τιποτα ή μια ολοκληρωτικη ομαδα εχει ευθυνη για ολα.

  7. Να ξεκαθαρίσω μερικά πράγματα.

    Την ισότητα και την ελευθερία δεν τις έθεσα εγώ. Τίθενται ως προτεραιότητα από τις αντίστοιχες ιδεολογίες. Προηγείται η ισότητα πρόσβασης στην οικονομική σφαίρα, λέει η μία, δηλαδή όλοι θα έχουν το ίδιο κομμάτι πίτας. Ελευθερία πρόσβασης στην οικονομική σφαίρα, λέει η άλλη, δηλαδή είσαι ελεύθερος να ανταγωνιστείς με τις ικανότητές σου και να αποκτήσεις μεγαλύτερο κομμάτι. Το ποιο από τα δύο ιεραρχείς ψηλότερα είναι το κριτήριο «κατάταξης». Και τα δύο ταυτόχρονα δε γίνεται να τα έχεις επί ίσοις όροις.

    Μπορείς όμως (ενδεχομένως λέω – και αυτό είναι το ερέθισμά μου για διάλογο) να κάνεις κάτι άλλο. Να απορρίψεις ότι η οικονομική σφαίρα είναι το κέντρο, ότι είναι το παν και όλα παράγονται από αυτό. Δηλαδή προτεραιότητα δε δίνεται ούτε στην ισότητα πρόσβασης, ούτε στην ελευθερία πρόσβασης, επειδή η οικονομία δεν είναι η βάση πια. Αυτά να τα θέσεις σε δεύτερη μοίρα και να προτάξεις κάτι άλλο ως επίκεντρο της ζωής. Τι άλλο; Τη (συμ)μετοχή στον κοινό βίο. (ή κάτι άλλο αντίστοιχο που ίσως βγει από την κουβέντα).

    Αυτά είναι σε θεωρητικό επίπεδο και δεν αφορούν βέβαια μόνο την Ελλάδα.

    Στα δικά μας όμως, ο προβληματισμός που έθεσα πιο πάνω με απομακρύνει από την πρότασή σου «να γίνουν τα οικονομικά και εθνικά». Και γι’ αυτό ξεκίνησα με το παράδειγμα των Σκοπίων στο πρώτο μου σχόλιο.

    Συμπαγείς είναι, όχι επειδή έκαναν «εθνικά τα οικονομικά», αλλά ακριβώς επειδή αγνόησαν τα οικονομικά (ειδάλλως θα έπρεπε να μας προσκυνούν) και τους ενδιαφέρει πρωτίστως η συνοχή της κοινωνίας, την οποία διασφαλίζει και εγγυάται ο «Μακεδονικός εθνικός μύθος» και τίποτα άλλο. Ούτε η οικονομία, ούτε ο στρατός, ούτε άλλο στοιχείο ισχύος. Αυτό είναι πάνω απ’ όλα.

    Εμείς πάλι κάναμε περίπου αυτό που λες. Εξισώσαμε τα «εθνικά» με τα οικονομικά και κάναμε διείσδυση, αλλά πάλι τον μπελά μας βρήκαμε γιατί και αυτό στρέφεται εναντίον μας και σύρει εμάς σε υποχώρηση σήμερα.

  8. nestor says:

    ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ πλέον να βλέπω τη χώρα αυτή και τους κατοίκους της να διασύρονται παγκοσμίως και να χρειάζεται να αποδείξουν πως δεν είναι ελέφαντες και οι ψευτοπολιτικοί της άμοιρης Ελλαδίτσας να προσεγγίζουν την ελληνική αντίσταση στην άσκηση ενός απλού veto!!
    ΒΑΡΕΘΗΚΑ ο τόπος αυτός να κυβερνάται από μειοδότες, προδότες και δοσίλογους άρχοντες που στο βωμό του προσωπικού τους κέρδους και των ξευτιλισμένων φιλοδοξιών τους, να θυσιάζουν όλα εκείνα που κερδήθηκαν με τόνους ελληνικού αίματος!!Και δεν αναφέρομαι μονάχα σε εδαφική κυριαρχία αλλά και σε έννοιες όπως περηφάνια, τίμη, πολιτισμός…Αλλά οι απλές αυτές λεξούλες είναι μάλλον άγνωστες σε όλους εκείνους τους ενδοτικούς που σε καθημερινή βάση ταπεινώνουν τη χώρα αυτή και τους κατοίκους της!!
    ΣΙΧΑΘΗΚΑ πια να τους βλέπω να καταθέτουν στεφάνια στο μαυσωλείο ΕΚΕΙΝΟΥ που είναι υπεύθυνος για τις σφαγές των ελλήνων της Τραπεζούντας, της Σινώπης, της Σμύρνης-και ο κατάλογος είναι μακρύς- στα πλαίσια της καλής γειτονίας, όταν ΑΥΤΟΙ οι ίδιοι γείτονες είναι διατεθιμένοι να μας βγαλουν τα μάτια προκειμενου να υφαρπαξουν 1τετ.χιλ ελληνικού εδάφους!!

  9. Πατριώτης says:

    Μαρξισμός και Καπιταλισμός έχουν κοινό πατέρα, τον Διαφωτισμό. Αυτό που κατάφεραν είναι να υποβιβάσουν τον άνθρωπο από homo sapiens σε homo economicus. Η ανάλυση των γεγονότων (ιστορικών, κοινωνικών, πολιτικών κ.λπ.) με μόνο κριτήριο την οικονομία, είναι μάλλον εσφαλμένη. Ο μαρξισμός μπορεί να αναλύσει ορισμένα πράγματα, αλλά δεν μπορείς να αναλύσεις τα πάντα με το «εργαλείο» αυτό. Πιο απλά, η μέθοδος των τριών λύνει κάποια προβλήματα στα μαθηματικά, αλλά δεν αρκεί για την λύση δευτεροβάθμιας εξίσωσης. Κι εκεί κάνουν το λάθος οι μαρξιστές.
    Η ισότητα και η ελευθερία είναι έννοιες πλατιές, που δεν μπορούν να χωρέσουν μόνο στα πλαίσια της οικονομικής σκέψης. Θα μπορούσα να γράψω ακόμη μερικά, αλλά τα θεωρητικά, ειδικά την περίοδο αυτή, δεν με «τραβούν».
    Συμφωνώ απολύτως με τον Ανδρέα –το έχω, άλλωστε, γράψει και στην Αγορά- ότι με την οικονομική διείσδυση στα Σκόπια αυτοπαγιδευτήκαμε. Οι ελληνικές επενδύσεις στα Σκόπια ανέρχονται σε περίπου € 1 δισ. και τώρα η κυβέρνηση πιέζεται από τους επιχειρηματίες που επένδυσαν για μία λύση της διαφοράς μας για το όνομα που δεν θα θέσει εν κινδύνω τις επενδύσεις. Όχι μόνο δεν τους κρατάμε με τις επενδύσεις μας, αλλά συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Αυτό το ξέρουν οι Σκοπιανοί και απειλούν ότι αν η Ελλάδα προβάλει βέτο, μεταξύ άλλων, θα κλείσουν τις ελληνικές επιχειρήσεις. Κατά τούτο, δεν ισχύει αυτό που γράφει ο Ανδρέας (”ειδάλλως θα έπρεπε να μας προσκυνούν”).

  10. Theo Zioulas says:

    I read Mr. Thodorakis letter and I must say that not ONLY he is right but I agree and support his claims 100%. USA is number one enemy for our nation. EU and NATO along with Turkey and Albania are the immediate threat for Greece.

    I wish to also state that he is a better Greek than a lot of others who pretend they care and claim that they are doing the right think for the country while all they are after is how to increase the cash in their Suiss accounts or elsewhere.

    It’s unfortunate, but I feel that the country where I was born and love dearly is going to become a lot smaller from what it is.

    Congratulations to Miki and any other Miki.

    With respect, a true Greek (even though I spent most of my life in Canada rather than Greece I must say I love our Ellada),

    Theo Zioulas
    Toronto, Canada

  11. Πατριώτης says:

    Για την παραπάνω επιστολή του, ο Μίκης Θεοδωράκης δέχτηκε άφθονη χολή από το γνωστό δημοσιογραφικό όμιλο. Αξίζει να διαβάσει κανείς την “δευτερολογία” του στον ET.K. 2.3.08

    Ομολογώ ότι δεν είναι πια στις προθέσεις μου να χρησιμοποιώ τον ελληνικό Τύπο και τα ελληνικά ΜΜΕ ως μέσον έκφρασης απόψεων και ιδεών, δεδομένου ότι τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα έχει καταργηθεί το περίφημο δικαίωμα του κάθε πολίτη (για το οποίο καυχάται ο δυτικός κόσμος, σε αντίθεση λ.χ. με την Κούβα του Κάστρο) να διατυπώνει ελεύθερα τις όποιες απόψεις του. Εδώ υπάρχει μόνο η ελευθερία του ιδιοκτήτη και των περί αυτόν, του κόμματος, του κράτους και των… Αμερικανών που κινούν τα νήματα σε ό,τι αφορά τα μεγάλα εθνικά μας θέματα. Σαν κι αυτά που διατύπωσα προσφάτως.

    Γι’ αυτόν το λόγο και επειδή γνωρίζω ότι τα θέματα αυτά «καίνε», διάλεξα ως συνήθως έναν άλλο δρόμο επικοινωνίας με το λαό. Το κύρος και την ακτινοβολία μαζί με την εκπληκτική εμβέλεια ενός πολίτη ελεύθερου, υπεύθυνου και χαρισματικού, όπως είναι ο Λάκης Λαζόπουλος. Και πέτυχα διάνα! Μέσα σε 5 λεπτά εκπομπής 3 εκατομμύρια Ελληνες έπαιρναν το μήνυμα σπεύδοντας να ενημερώσουν άλλα 3 εκατομμύρια. Και ούτω καθ’ εξής. Με τηλέφωνο, fax και e-mail αυτά που θέλησα να πω έγιναν κτήμα του κάθε πολίτη, χωρίς να έχω την ανάγκη των «πανίσχυρων» κυκλωμάτων της τηλεόρασης και των κατεστημένων πολιτικών μας συντακτών, που μια ζωή τούς βλέπω να τρέχουν πίσω από τα γεγονότα περιφρονώντας τους πολίτες που -όπως κι εγώ- όντας εντελώς ανεξάρτητοι, ελεύθεροι, ενήμεροι, υπεύθυνοι και θαρραλέοι, τολμούν να εκστομίζουν αλήθειες, δηλαδή να δημιουργούν οι ίδιοι πολιτική και δη εθνική, συγκινώντας και κινητοποιώντας τους εναπομείναντες ελεύθερους πολίτες.

    Ετσι σήμερα, μιλώντας στον ΕΤ.Κ μέσω ενός φίλου όπως εσύ, κάνω την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα.

    Γιατί όσοι σήμερα εξακολουθούν να με «θάβουν» ζωντανό θα είναι υποχρεωμένοι να πάρουν σοβαρά υπ’ όψιν τους τα όσα είπα, αφού απλούστατα θα τα βρίσκουν συνεχώς μπροστά τους. Ξέρω ότι ορισμένοι δεν θέλουν ή δεν μπορούν να δουν την πραγματικότητα. (Δεν μιλάω φυσικά για τους «πουλημένους» που πληρώνονται για να κρύβουν ή να παραποιούν την πραγματικότητα). Μιλώ για τους έντιμους, που σύντομα θα διαπιστώσουν κι αυτοί ότι όντως η κατάσταση σήμερα για μας είναι τραγική. Δεν είναι τώρα η ώρα να ζητήσουμε ευθύνες. Ομως, εδώ που φτάσαμε δεν φτάσαμε μόνοι μας. Κάποιοι μας οδήγησαν και φταίνε γι’ αυτό. Δεν ήταν μοιραίο και αναπόφευκτο. Ομως, τα καταφέραμε και τελικά μείναμε μόνοι μας, χωρίς φίλους και χωρίς συμμάχους, σε μια περιοχή που βράζει κυριολεκτικά και κινδυνεύει και πάλι να εκραγεί.

    Φυσικά εγώ «δεν δικαιούμαι διά να ομιλώ» εφόσον δεν είμαι πολιτικός για τους εντός του συστήματος και συνεπώς δεν δικαιούμαι να υποδείξω τι πρέπει να κάνουμε. Είμαι όμως πολίτης χωρίς παρωπίδες και βλέπω καθαρά από πού προέρχεται η απειλή και ποιοι βρίσκονται πίσω από τις μηχανορραφίες. Βλέπω τον κίνδυνο. Βλέπω τους εχθρούς. Δεν βλέπω τους φίλους. Και το δίλημμά μου αυτή τη στιγμή είναι: Να γονατίσω και να προσκυνήσω ή να μείνω όρθιος και να πέσω με το κεφάλι ψηλά;

    Ακόμα βλέπω ότι σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος δεν έχει συνειδητοποιήσει την ουσία και το μέγεθος του κινδύνου. Ολοι μιλούν για γιατροσόφια, για ασπιρίνες, για έμπλαστρα και για υπόθετα, ενώ σύσσωμος ο λαός έχει πια καταλάβει ότι η εθνική μας αρρώστια ονομάζεται ΚΑΡΚΙΝΟΣ και χρειάζεται νυστέρι. Κι εμείς δεν βλέπουμε χέρια ικανά να το κρατήσουν, μιας και στα πολιτικά μας «νοσοκομεία» διαφεντεύουν τα συνδικάτα των νοσοκόμων που έχουν κάνει πέρα τους γιατρούς.
    Τουλάχιστον εγώ, ο Λάκης Λαζόπουλος και πλήθος άλλοι πολίτες το λέμε καθαρά: Δεν σας εμπιστευόμαστε. Και έτσι αναγκαστικά στρεφόμαστε στον κάθε απλό Ελληνα με τον τρόπο που μπορούμε, μήπως βρεθεί μια κάποια λύση έξω από το αμαρτωλό και ανίκανό σας σύστημα.

    ΜΙΚΗΣ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗΣ
    Αθήνα, 29.2.2008

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.