Mar 28 2008
Η ιστορική δικαίωση του… «ανόητου» Αντενάουερ!
Του Χρύσανθου Λαζαρίδη
Αναδημοσίευση από το Δίκτυο21
Ξεχάστε, προς στιγμήν, τα Σκόπια και το Σχέδιο Ανάν…
Θα σας πω μιαν ιστορία, από μιαν άλλη διαμάχη, όχι πολύ παλιά:
Από το 1950 ως το 1989, επί 39 χρόνια, η Δυτική Γερμανία αρνιόταν να αναγνωρίσει το καθεστώς της Ανατολικής Γερμανίας. Από τα μέσα της δεκαετίας του ‘60 η Ανατολική Γερμανία αναγνωρίστηκε διεθνώς απ’ όλα τα υπόλοιπα κράτη, ακόμα και από νατοϊκούς Συμμάχους της Βόννης. Αλλά η Δυτική Γερμανία ουδέποτε την αναγνώρισε…
Το 1952 ο Στάλιν πρότεινε την επανένωση των δύο Γερμανιών και την ταυτόχρονη αποστρατιωτικοποίησή τους. Το περιβόητο εκείνο Peace Note του Στάλιν είχε το χαρακτήρα μιας «διζωνικής συνομοσπονδίας», όπου θα κυριαρχούσαν οι κομμουνιστές στο ανατολικό τμήμα και οι αντι-κομμουνιστές στο δυτικό. Η «ενωμένη» Γερμανία δεν θα ήταν ενιαία χώρα, δεν θα λειτουργούσε ο κανόνας της πλειοψηφίας, δεν θα είχε πλήρη κυριαρχία, ενώ προβλέπονταν πολλαπλά βέτο σε όλα τα επίπεδα και σε όλους τους τομείς της χαλαρής κεντρικής διοίκησης.
Ο Καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Κόνραντ Αντενάουερ το απέρριψε ασυζητητί. Εξήγησε ότι αυτό που προέβλεπε το Peace Note του Στάλιν ήταν περισσότερο «μια συγκυριαρχία ξένων επιρροών στη χώρα του, παρά μια επανένωση»!
Διακήρυξε ότι προτιμούσε να παραμείνει η χώρα του διαιρεμένη, παρά να ενωθεί με τρόπο που μονιμοποιούσε την υποταγή της: «Καλύτερα διαιρεμένοι με ελπίδα ότι κάποτε θα επιτύχουμε πραγματική επανένωση, παρά ενωμένοι στην απελπισία».
Ο Τσώρτσιλ αποδέχθηκε ενθουσιωδώς το Peace Note του Στάλιν. Η κυβέρνηση Τρούμαν στην Ουάσιγκτων το συζητούσε σοβαρά. Ο Αντενάουερ πιέστηκε τότε να αποδεχθεί την μοναδική ευκαιρία. Δεν υποχώρησε…
Επέμενε ότι η αληθινή Ένωση θα ερχόταν όταν αποδυναμωνόταν διεθνώς η ΕΣΣΔ και διαλυόταν Ανατολικογερμανικό καθεστώς, που ήταν απολύτως εξαρτημένο από τη Μόσχα.
Τον αποκάλεσαν «ανόητο», «φανατικό» και τυχοδιώκτη.
– Του υπενθύμιζαν ότι η διπλωματία προϋποθέτει τη «ρεαλιστική» αποδοχή του άλλου, δεν στηρίζεται στην – πολύ αβέβαιη – προοπτική διάλυσης του αντιπάλου.
– Τους απαντούσε ότι η πολιτική δεν είναι τζόγος, δεν στηρίζεται σε βραχυχρόνιες ευκαιρίες, αλλά σε μακροχρόνιες προοπτικές. Κι ότι οι πολιτικοί – αντίθετα με τους διπλωμάτες – δεν βιάζονται να κλείσουν προβλήματα όπως-όπως. Τα λύνουν όταν ωριμάσουν, δεν τα κλείνουν σε πρώτη «ευκαιρία». Γιατί αλλιώς δημιουργούν χειρότερα προβλήματα για το μέλλον.
Και ασφαλώς ποντάρουν στη μακροχρόνια αποδυνάμωση του αντιπάλου τους, για να κάμψουν την αδιαλλαξία του.
Ο Αντενάουερ διακήρυξε τότε ότι η «μη λύση» είναι απείρως προτιμότερη από μια «κακή λύση».
Αναθεματίστηκε γι’ αυτό από πολλούς. Αλλά δικαιώθηκε πλήρως. Και αναγνωρίστηκε η δικαίωσή του απ’ όλους.
Το πιάσατε το υπονοούμενο;
2 Responses to “Η ιστορική δικαίωση του… «ανόητου» Αντενάουερ!”
Leave a Reply
You must be logged in to post a comment.
Καταπληκτικό κείμενο. Και πολλαπλά διδακτικό. Ο Αντενάουερ, όχι μόνον έσωσε τη χώρα του, που έγινε ξανά μέσα από τις στάχτες της μια μεγάλη οικονομική δύναμη που σταδιακά αναπτύσσεται και πολιτικά και πάλι, αλλά έδωσε και σε όλο το δυτικό μπλοκ τα φόντα να νικήσει την τότε πανίσχυρη και φαινομενικά ανίκητη (όχι μόνον στρατιωτικά, αλλά και ιδεολογικά…) Σοβιετική Ένωση. Η επιμονή του Αντενάουερ ευνόησε και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα εκείνων των κομπλεξικά φοβισμένων έναντι της πολλαπλώς ηττημένης Γερμανίας Δυτικών, οι οποίοι τότε, με την επιμονή της να αποδεχθούν την επανένωση της Γερμανίας στη βάση της σταλινικής πρότασης, υπονόμευαν ευθέως τη δυνατότητά τους να κερδίσουν τον ψυχρό πόλεμο!
Το ίδιο συμβαίναι και σήμερα. Οι Η.Π.Α., υπονομεύοντας τη θέση της Ελλάδας υπονομεύουν τη δική τους θέση, διότι δεν γνωρίζουν ότι αύριο ο Σκοπιανός εθνικισμός θα είναι όργανο στα χέρια ενός Ρωσικού Πανσλαβισμού. Ξεχνούν οι Η.Π.Α. ποια ήταν η πρώτη μεγάλη χώρα που αναγνώρισε τα Σκόπια ως “Μακεδονία”…
peri ton antenauer sosta. to oti omos i dikiti germania oudepote anegnorise tin anatoliki einai lathos. i politiki antenanuer metevlithei apo ton brandt to 1970 me tis simfonies mosxas kai varsovias kai tin tetrameri tou 1971 opote i duo germanies anegnorisan i mia tin alli kai i anatoliki mporese na simetasxei se diethneis organismous kata to dogma “dio krati ena ethnos”