Η κατάρρευση ενός προπαγανδιστικού μηχανισμού

Από τον καταπληκτικό αρθρογράφο του “Παρόν” με τα αρχικά “Ν.Ζ.”, μια πολύ εύστοχη επισήμανση για τις ευρύτερες συνέπειες του “βέτο” σε επίπεδο πολιτικής έκφρασης. Η περί τα εθνικά ανάταση αποενοχοποιήθηκε, ο τόσο καλά στημένος προπαγανδιστικός μηχανισμός κατέρρευσε. Παρόλο που, αν διαβάσει κανείς το “Βήμα” της Κυριακής που μας πέρασε, θα δει ότι έχουμε ακόμη πού δρόμο. Όπως όμως και ο ίδιος ο Ν.Ζ. αναφέρει “Η αποχουντοποίηση (γιατί περί «χούντας» επρόκειτο) ίσως πάρει χρόνια. Αλλά όταν διαψευστούν τόσο πανηγυρικά οι μύθοι μιας ξοφλημένης ψευτο-ελίτ, η ίδια δεν έχει πια καμία τύχη.”

http://www.paron.gr/v3/new.php?id=26034&colid=&catid=42&dt=2008-04-06%200:0:0

Η κατάρρευση ενός προπαγανδιστικού μηχανισμού

Οι εξωτερικές επιπτώσεις της ελληνικής διπλωματικής επιτυχίας στο Βουκουρέστι είναι προφανείς, έχουν ήδη συζητηθεί εκτενώς κι είναι γνωστές.

Υπάρχει όμως μια πτυχή των εσωτερικών επιπτώσεων που δεν αφορά τα κόμματα ή την κυβέρνηση. Αφορά μιαν άλλη, άτυπη, αφανή, αλλά πολύ καθοριστική «εξουσία»: Τα εξωθεσμικά κέντρα και τον έλεγχο που ασκούν στα μεγάλα ΜΜΕ.

Πρόκειται για έναν προπαγανδιστικό μηχανισμό, ο οποίος κυριάρχησε μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου -κυρίως επί πρωθυπουργίας Σημίτη- προσπαθώντας να επιβάλει μια πολιτική πλήρους «ευθυγράμμισης» της Ελλάδας με τα ευρω-ατλαντικά κέντρα, να «κλείσει» όλα τα ανοικτά προβλήματα με μείζονες εθνικές υποχωρήσεις, να περιθωριοποιήσει κάθε διαφωνούντα, να στιγματίσει κάθε διαφορετική άποψη, κάθε εθνικό ανακλαστικό.

Στον μηχανισμό αυτό εντάχθηκαν και συμμετείχαν πολιτικοί, πανεπιστημιακοί, ιδρύματα και ινστιτούτα αφειδώς χρηματοδοτούμενα από τον κρατικό μηχανισμό, «παπαγαλάκια» ξένων πρεσβειών στην Αθήνα, δημοσιογράφοι, τηλεπερσόνες, αναλυτές και «αναλυτές», άλλοι των οποίων εντάχθηκαν συνειδητά (μετά από «ευδόκιμη υπηρεσία» σε διάφορες οργανώσεις της «ευρύτερης Αριστεράς» – κι όχι μόνο), ενώ άλλοι εντάχθηκαν αναγκαστικά, για λόγους επαγγελματικής επιβίωσης. Διότι κάθε διαφορετική φωνή εξαφανίστηκε από τα media.

Ο μηχανισμός αυτός κυριολεκτικά σμπαραλιάστηκε τις τελευταίες εβδομάδες:

• Πρώτον, διέδιδαν ότι το Σκοπιανό «θα έχει ξεχαστεί σε δέκα χρόνια». Κι όταν πριν από λίγους μήνες έγιναν οι πρώτες σχετικές δημοσκοπήσεις, αποδείχθηκε ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου (πάνω από 70%) επιμένει ότι τα Σκόπια δεν πρέπει να αναγνωριστούν από την Ελλάδα με όνομα που εμπεριέχει τον όρο «Μακεδονία»…

Αυτό εξέπληξε τους πάντες, αν λάβει κανείς υπ’ όψιν την «πλύση εγκεφάλου» που είχε γίνει μέσα στην Ελλάδα όλα αυτά τα χρόνια.

• Δεύτερον, διέδιδαν ότι αν δεν υπάρξει συμβιβασμός μέχρι τη Σύνοδο του ΝΑΤΟ -πράγμα απίθανο λόγω της απόλυτης αδιαλλαξίας των Σκοπίων- οι Αμερικανοί θα ασκούσαν δριμείες και συντριπτικές πιέσεις κατά της Ελλάδας. Τίποτε απ’ όλα αυτά δεν έγινε, όπως φάνηκε ήδη από την επίσκεψη του Γραμματέα του ΝΑΤΟ στην Αθήνα πριν από δύο εβδομάδες…

• Τρίτον, προεξοφλούσαν ότι στο Βουκουρέστι θα ασκείτο «ασφυκτικός εκβιασμός» στην Ελλάδα. Κι ότι η κυβέρνηση Καραμανλή θα αναγκαζόταν να υποκύψει. Κάποιες πιέσεις πράγματι ασκήθηκαν, κάποια προσπάθεια όντως έγινε να αποσπάσουν την ελληνική συναίνεση για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ ως FYROM, η Ελλάδα αρνήθηκε ψύχραιμα και το θέμα έληξε εκεί. Η ελληνική άρνηση έμεινε ως το τέλος και τα Σκόπια έμειναν έξω από το ΝΑΤΟ.

• Τέταρτον, διέδιδαν ακόμα ότι η Ελλάδα «θα απομονωθεί πλήρως». Ούτε κι αυτό συνέβη: Οι περισσότερες χώρες είτε εκφράστηκαν ανοικτά υπέρ των ελληνικών θέσεων (Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, Ισλανδία), είτε το έκαναν πιο διακριτικά (Πορτογαλία), είτε έδειξαν πλήρη κατανόηση για τις ελληνικές θέσεις χωρίς να ταυτιστούν πλήρως μαζί μας (Βέλγιο, Λουξεμβούργο, Ιρλανδία), είτε στήριξαν την ένταξη των Σκοπίων, αλλά έδειξαν «κατανόηση» για τις ελληνικές θέσεις αποδοκιμάζοντας, μάλιστα, τη σκοπιανή αδιαλλαξία (Γερμανία, Σλοβακία), είτε κράτησαν στάση ουδετερότητας (Καναδάς, Βρετανία), ενώ πέντε ήταν οι χώρες που στήριξαν πλήρως τα Σκόπια: ΗΠΑ, Τουρκία, Τσεχία, Εσθονία και Λετονία.

• Πέμπτον, τα γνωστά «παπαγαλάκια της εθνικής απομόνωσης» διέδωσαν ότι απλώς στο Βουκουρέστι μας έδωσαν ένα «τελεσίγραφο μερικών μηνών» για να υποχωρήσουμε. Δεν πρόλαβαν να το πουν -ούτε να το… χαρούν- και τους διέψευσε ο ίδιος ο Γραμματέας του ΝΑΤΟ: Όπως διευκρίνισε, το τελικό ανακοινωθέν της Συνόδου δεν μιλάει για χρονοδιάγραμμα συμφωνίας Ελλάδας – Σκοπίων. Πάει και το «τελεσίγραφο»…

Στο μεταξύ μέσα στην Ελλάδα κερδίζει όλο και περισσότερο έδαφος η άποψη ότι τα Σκόπια μπαίνουν σε φάση διαλυτικής κρίσης -εξαιτίας της απόσχισης του Κοσόβου, που ενθαρρύνει αποσχιστικές τάσεις και των δικών τους Αλβανών του Τετόβου- κι ότι η μη ένταξή τους στους ευρω-ατλαντικούς θεσμούς επιτείνει και επισπεύδει την κρίση αυτή. Ίσως και τη διάλυσή τους. Η Ελλάδα ούτε «εύχεται» ούτε «επιδιώκει» τη διάλυσή τους. Αλλά ούτε κι έχει κανένα λόγο να τη φοβάται.

Η ελληνική κοινωνία αποβάλλει τα πλέγματα που της κληροδότησε η εποχή Σημίτη. Ο ελληνικός λαός αποβάλλει τους χαλινούς της χειραγώγησης. Και τα ΜΜΕ αρχίζουν να «ξεφεύγουν» από τους προπαγανδιστικούς μηχανισμούς που τα ήλεγχαν ασφυκτικά. Είτε διότι ο ατλαντικός κόσμος με τον οποίο «ευθυγραμμίζονταν» ως τώρα είναι πια διασπασμένος, είτε διότι η ίδια η Ευρώπη αλλάζει κι έχει πια σοβαρές διαφοροποιήσεις στις γραμμές της, είτε διότι ο χώρος της «μπλογκόσφαιρας» ανταγωνίζεται πλέον σοβαρά τα παραδοσιακά ΜΜΕ κι εκεί οι φωνές είναι πολύ πιο ελεύθερες και ΜΗ ελεγχόμενες, είτε διότι τα κόμματα προσπαθούν να αποφύγουν τον ασφυκτικό «εναγκαλισμό» των ΜΜΕ, είτε διότι έχει διασπαστεί, πλέον, το μέτωπο των ίδιων των ΜΜΕ…

Για κάποιους ή για όλους αυτούς τους λόγους, ο προπαγανδιστικός μηχανισμός που ταλαιπώρησε τη χώρα, τραυμάτισε σοβαρά τη δημοκρατία, πλήγωσε την αυτοπεποίθηση του ελληνικού λαού και απαξίωσε την πολιτική (και περισσότερο την εξωτερική πολιτική), σήμερα είναι κυριολεκτικά σαραβαλιασμένος.

Η αποχουντοποίηση (γιατί περί «χούντας» επρόκειτο) ίσως πάρει χρόνια. Αλλά όταν διαψευστούν τόσο πανηγυρικά οι μύθοι μιας ξοφλημένης ψευτο-ελίτ, η ίδια δεν έχει πια καμία τύχη.

Στο Βουκουρέστι ο Καραμανλής δεν πέτυχε μόνο μια διπλωματική νίκη κατά των Σκοπίων και του «απερχόμενου» Μπους. Έθεσε και τις βάσεις για μιαν αληθινή αλλαγή καθεστώτος στην Ελλάδα. Χωρίς καν να το επιδιώξει. Αλλά και χωρίς να διστάσει…

Φτάνει να μην αφήσει την ευκαιρία να πάει χαμένη…

Ν. Ζ.

3 Responses to “Η κατάρρευση ενός προπαγανδιστικού μηχανισμού”

  1. Θέστωρ says:

    Πολλὴ αἰσιοδοξία ἔχει πέσει σὲ πολιτικούς, κυβερνητικούς, διπλωματικούς,
    δημοσιογραφικοὺς καὶ διάφορους ἄλλους κύκλους τῆς ἐπικαιρότητας μετὰ τὴν ἄσκηση
    τῆς ἀρνησικυρίας στὸ ΝΑΤΟ. Εἶναι ἡ χαρὰ ἑνὸς μικρούλη κυνὸς ποὺ αἴφνης -μὰ ἐντελῶς
    ξαφνικά- ἔδειξε τὰ μικρὰ δοντάκια του ὀλίγον ἀπ’ τὸ πλάϊ μετὰ τὰ ἀλλεπάλληλα λακτίσματα ποὺ ἔχει δεχθεῖ στὸ παρελθὸν καὶ… παρόν. Λυπᾶμαι ποὺ δὲν θὰ συμφωνήσω μὲ τὸ πνεῦμα τοῦ ἄρθρου: Δὲν εἶναι καθόλου σαραβαλιασμένος ὁ μηχανισμὸς προπαγάνδας τῶν ΜΜΕ. Ἔχουμε φτάσει στὸ ἔσχατο σημεῖο ἐξευτελισμοῦ σὰν ἔθνος καὶ κράτος νὰ δεχόμαστε τὰ χαστούκια τὸ ἕνα μετὰ τὸ ἄλλο: Τί σκοπιανοὺς χάρτες μὲ Φλώρινα ἕως Καβάλα μέσα στὰ σύνορά τους προσκυνᾶ ὁ γκρούεβσκι, τὶ σβάστικα ἔκαναν τὴ σημαία μας, τὶ ες-ες τὸ -θεσμικό- πρόσωπο τοῦ πρωθυπουργοῦ, τὶ κατηγορίες γιὰ ναζιστικὴ δράση ἡμῶν (τῶν Ἑλλήνων!) κατὰ τὸν β΄ παγκόσμιο πόλεμο [ποιοί; oἱ σκοπιανοβούλγαροι ὑποδοχεῖς - συνεργάτες τῶν ναζί, ποὺ τοὺς ἔραιναν μὲ ροδοπέταλα], τὶ ἀνύπαρκτες μειονότητες διεκδικοῦν ἐνῶ ἐμεῖς δὲν θέτουμε θέματα πραγματικῆς καταγεγραμένης ἑλληνικῆς μειονότητας κ.ο.κ. Ἐπαίρεται τὸ πολιτικό μας κατεστημένο γιὰ ἕνα αὐτονόητο δικαίωμα, τὸ ὁποῖο ἀντιστοίχως ἡ Τουρκία ἀσκεῖ ἔναντι τῆς Κύπρου ἐδῶ καὶ δεκαετίες καὶ κανεὶς δὲν διανοεῖται νὰ τὴν ψέξει ἢ νὰ τῆς προσάψει ἐνοχές. Γράφει σχεδὸν πανηγυρίζοντας ὁ σεβαστὸς ἀρθρογράφος γιὰ ἀπεγκλωβισμὸ τῶν ΜΜΕ, οὔτε ὁ Ζαγορίτης δὲν θὰ τἄγραφε αὐτά…
    Τὰ ΜΜΕ δὲν εἶναι ποὺ προσπαθοῦν νὰ μᾶς πείσουν περὶ τῆς ὠφελιμότητας τῆς “ἀμοιβαία
    ἀποδεκτῆς λύσης”, τὴν ὁποία υἱοθέτησαν τὰ 4 κόμματα (τὸ τετρακομματικὸ σύστημα τῶν Ἀθηνῶν, κατὰ Ζουράριν) ἐρήμην τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ; Τρέμουν τὰ 4 αὐτὰ κόμματα νὰ διεξαγάγουν ἕνα δημοψήφισμα γιὰ τὸ ἐθνικὸ θέμα ἐπειδὴ οἱ δημοσκοπήσεις δείχνουν ὅτι ἡ
    πλειονότητα τοῦ λαοῦ δὲν δέχεται ὀνομασία μὲ τὸν ὅρο Μακεδονία ἢ παράγωγό του. Τὰ ΜΜΕ δὲν εἶναι ποὺ λοιδοροῦν σὲ κάθε εὐκαιρία τὶς ἀπόψεις ἀνθρώπων ποὺ ἐκφράζουν τὴ μὴ παραχώρηση τοῦ ὀνόματος τῆς Μακεδονίας; Τὰ ΜΜΕ δὲν εἶναι ποὺ τοὺς παρουσιάζουν ὡς ἐθνικιστές, ἀκροδεξιούς, γραφικούς, καὶ προσπαθοῦν μὲ κάθε τρόπο νὰ ἀπογυμνώσουν
    τὴν ὅποια ἐπιχειρηματολογία τους μὲ τὸ γελοῖο ἐπιχειρήμα τοῦ ρεαλισμοῦ καὶ τοῦ ἐφικτοῦ; Ἐπανειλημμένα προβάλλονται ἀπόψεις ἀπὸ τὰ βουλευτικὰ προβατάκια τῆς ΝΔ τῆς Θεσσαλονίκης, (ἄλλοτε Μακεδονομάχοι) ὅπως: “Ἡ ψυχή μας λέει ὅτι δὲν δίνουμε τὸ ὄνομα, ἀλλὰ στὴν πολιτικὴ ἐκτὸς ἀπὸ τὸ ἐπιθυμητὸ ὑπάρχει καὶ τὸ ἐφικτό, στὸ σημεῖο ποὺ ἔχουν φτάσει τὰ πράγματα πρέπει νὰ εἴμαστε ρεαλιστές” καὶ ἄλλα τέτοια φαιδρὰ κατ’ ἐμέ.
    ΕΦΙΚΤΟ σημαίνει ΚΑΤΟΡΘΩΤΟ δηλ., αὐτὸ ποὺ μπορεῖς νὰ κατορθώσεις. Ἂν εἶσαι ἀνίκανος, τότε δὲν μπορεῖς νὰ τὸ κατορθώσεις, δὲν εἶναι ἐφικτὸ γιὰ σένα, γι’ ἄλλον ὅμως μπορεῖ νὰ εἶναι: Ἐὰν 15 χρόνια ἡ πολιτική σου εἶναι τοῦ τύπου παίζω τὴ μαλαπέρδα μου ἐνῶ οἱ ἄλλοι σφετερίζονται τὴν ἱστορία μου, τότε φυσικὰ τὸ ἐφικτὸ γιὰ σένα εἶναι ἕνα κυβικὸ ἑκατοστὸ προϊόντος ἐκσπερμάτισης!! Τὶ ἔκανε ἡ πολιτική μας ἡγεσία γιὰ τὴ διάδοση τῶν δικῶν μας θέσεων τὰ τελευταῖα 16 χρόνια, ὅταν οἱ ἄλλοι ξεσκίζονται στὴν προπαγάνδα; Ὄχι μόνο τίποτε, ἀλλὰ διέπραξε καὶ πλῆθος λαθῶν ὅπως ἡ συνεχὴς οἰκονομικὴ ἀρωγὴ τῆς Ἑλλάδας πρὸς τὰ Σκόπια καὶ ἐπισήμως (διακρατικά) καὶ μέσῳ τῶν ἐκεῖ ἑλληνικῶν ἐπιχειρήσεων. Ἄλλο ἕνα σαθρὸ ἐπιχείρημα εἶναι ἡ… οἰκονομικὴ διείσδυση, μὲ τὴν ὁποία θὰ τοὺς πάρουμε ἐν καιρῷ μὲ τὸ μέρος μας! Ἴσα-ἴσα, ὅσο τοὺς δυναμώνουμε, τόσο θρασύτεροι γίνονται. Τώρα οἱ ταγοί μας ἔρχονται νὰ μᾶς πείσουν ὅτι ἡ ἐκχώρηση τοῦ ὀνόματος θὰ εἶναι “ἔντιμος” συμβιβασμός. Πῶς γίνεται οἱ ἄτιμοι ταγοὶ νὰ κάνουν ἔντιμους συμβιβασμοὺς δὲν τὸ καταλαβαίνω. Ἐκχώρηση ὀνόματος ἔστω καὶ μὲ γεωγραφικὸ προσδιορισμὸ καὶ ἄρα μεταβίβαση ἐμπράγματου δικαιώματος ἐπὶ τῆς συγκεκριμένης γεωγραφικῆς περιοχῆς δὲν θεωρείται διπλωματικὴ νίκη, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ ἀρθρογράφος. Λέγεται ὁτιδήποτε ἄλλο παρὰ νίκη.
    Ποιὸ τὸ ὄφελος γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ σύνθετη ὀνομασία, θὰ μοῦ ἀπαντήσει κανεὶς πάνω σ’ αὐτό; Ἀφοῦ δὲν πρόκειται νὰ ὠφεληθοῦμε κατ’ οἱονδήποτε τρόπο, εἴτε πολιτικὰ εἴτε
    οἰκονομικά, γιατὶ συμβιβαζόμαστε; Σὲ τὶ θὰ μᾶς ὠφελήσει ἕνα κράτος προτεκτοράτο
    (προστατευόμενο) ποὺ θὰ ἀποτελεῖ τὴν ἀμερικανικὴ χωματερὴ καὶ μέρος τοῦ ἐδάφους
    της θὰ ἔχει (μαζὶ μὲ μέρος τοῦ ἐδάφους τοῦ Κοσσυφοπεδίου) τὴ μεγαλύτερη στρατιωτικὴ
    βάση τοῦ κόσμου; Ἁπλῶς θὰ δείξουμε καὶ πάλι στὶς ΗΠΑ πὼς παραμένουμε ἡ πιστή τους
    γκέισα παρὰ τὴ συνεχῆ μοιχεία ποὺ ὑφιστάμεθα. Ἀντίθετα, ἂν τοὺς ἀφήσουμε νὰ
    βράσουν στὸ ζουμί τους, λέγοντάς τους ὅτι “θὰ ἀποσύρουμε τὸ βέτο μόνο στὴν περίπτωση πού α) διορθώσετε τοῦ Τίτο τὸ ἱστορικὸ λάθος νὰ αὐτοπροσδιορίζεστε κάτι ποὺ δὲν εἶστε, β) ἐπιστρέψετε στὴ δήλωση τοῦ Κ. Γκλιγκόροφ [εἴμαστε Σλάβοι ποὺ ἤλθαμε τὸν 6ο μ.Χ. αἰ.] γ) υἱοθετήσετε ἕνα ὄνομα ἄσχετο πρὸς τὶς ἑλληνικὲς γεωγραφικὲς περιοχὲς κι ἕνα σύνταγμα μὴ ἐπεκτατικό”, τότε κατὰ πάσα πιθανότητα θὰ διαλυθοῦν ἐξ ὧν συνετέθησαν τὸ 1944. Οὕτως ἢ ἄλλως ἐχθροί μας εἶναι. Τὶ νομίζετε, ὅτι ἂν τοὺς ἐπιτρέψουμε νὰ ὀνομαστοῦν Βόρεια ἢ Νέα Μακεδονία θὰ μᾶς ποῦν εὐχαριστῶ, καὶ θὰ εἶναι φίλοι μας; Αὐταπάτη. Ὅσο φίλοι μας ἔγιναν οἱ Τοῦρκοι τῶν ὁποίων τὴν εὐρωπαϊκὴ ἔνταξη μετὰ μανίας ὑποστηρίζουμε. Θὰ μᾶς μισοῦν θανάσιμα ἐπειδὴ δὲν τοὺς προσφέραμε ὅ,τι ἤθελαν ἐξ ἀρχῆς, θὰ συνεργαστοῦν μὲ ὅποιον εἶναι ἐναντίον μας, γιὰ νὰ κάνουν τὸ ὄνειρό τους πραγματικότητα. Ἕνα εἶναι τὸ ἱστορικὸ ὄνειρο ΟΛΩΝ ἀνεξαιρέτως τῶν βορείων γειτόνων μας:
    Ἡ ἔξοδος στὸ Αἰγαῖο.

  2. Γιώργος Μάτσος says:

    Έτσι είναι όπως τα λέτε, Θέστορα, αλλά ας μην τα ισοπεδώνουμε και όλα. Οπωσδήποτε πολύς κόσμος πήρε τα πάνω του με το βέτο, όπως πολύς κόσμος είχε πάρει τα πάνω του και με το βιβλίο ιστορίας, την απόσυρση εννοώ. Όσοι έγραφαν εθνικά και οι περισσότεροι έγραφαν εθνικά τις ημέρες μετά το βέτο, ήθελαν και πριν να γράψουν εθνικά αλλά καταπιέζονταν. Τώρα γράφουν πιο ελεύθερα. Δεν τους κοροϊδεύει κανένας για τις απόψεις τους, το κατάλαβαν και “στάνιαραν” κάπως, που λέμε και στην καθομιλουμένη.

    Αν λοιπόν όλοι γράφουν πιο ελεύθερα, τότε οι του “προπαγανδιστικού μηχανισμού” αργά ή γρήγορα θα απομονωθούν. Αυτό είναι που λέει ο “Ν.Ζ.”.

    Κατά τα λοιπά, νομίζω ότι ο μόνος τρόπος να αποφευχθεί η σύνθετη είναι το αδιέξοδο στο οποίο θα καταλήξουμε όταν θα έρχεται το ζήτημα στο “μακεδονικό έθνος”. Οι Σκοπιανοί δεν πρόκειται να συμφωνήσουν να μην είναι “μακεδονικό έθνος” και, αν δεν συμφωνήσουμε κι εμείς, το πράγμα θα φτάσει σε αδιέξοδο και το ξεπούλημα του ονόματος θα αποφευχθεί.

    Κάτι άλλο, προς όλους: Δεν νομίζετε ότι η “ανάκληση” για τις δηλώσεις Φρηντ δεν ήταν και πολύ ανάκληση;

  3. Ἐὰν τὰ Σκόπια ονομασθοῦν «Νέα Μακεδονία», «Ἄνω Μακεδονία» (σὲ διεθνὲς ἐπίπεδο, μόνον· διότι ἀλλαγὴ τοῦ συντάγματός τους δὲν ζητοῦμε κἄν…), πῶς θὰ ὀνομάζεται τὸ ἔθνος τους; Ρωτῶ, διότι τὶς ὀνομασίες αὐτὲς τὶς ἔχουμε (ἡ κυβέρνησις καὶ ἡ ἀξιωματικὴ ἀντιπολίτευσις) ἤδη ἀποδεχθεῖ· μᾶλλον, παρακαλοῦμε νὰ τὶς ἀποδεχθοῦν καὶ οἱ σκοπιανοί.

    Παραπλανητικῶς λέγουμε ὅτι μιὰ τέτοια ὀνομασία θὰ εἶναι μόνον γεωγραφικὸς προσδιορισμός. Ἀλλὰ τὰ ὀνόματα τῶν συγχρόνων ἐθνικῶν κρατῶν εἶναι πρωτίστως ἐθνικοὶ προσδιορισμοί. Ἐθνικὸ κράτος χωρὶς ἐθνικὸ προσδιορισμὸ στὸ ὄνομά του δὲν ὑπάρχει. (Παράβαλε π.χ. μὲ Ε.Σ.Σ.Δ., Κοινοπολιτεία Ἀνεξαρτήτων Κρατῶν κ.ἄ., πρὸ διασπάσεως σὲ ἐθνικὰ κράτη.) Ἐὰν λοιπὸν ὁ γεωγραφικὸς προσδιορισμὸς εἶναι τὸ «Ἄνω» ἢ τὸ «Νέα» (ποὺ δὲν εἶναι), ὁ ἐθνικὸς προσδιορισμὸς ποιός εἶναι, μποροῦν νὰ μᾶς ποῦν; Αὐτονόητα καὶ ἐξ ὁρισμοῦ, τὸ «Μακεδονία».

    Βόρειος καὶ Νότιος Ἤπειρος, Ἀνατολικὴ καὶ Δυτικὴ Θράκη, ὑπάρχουν, ἀλλὰ οἱ κάτοικοι εἶναι ἐθνικῶς Ἕλληνες, Ἀλβανοί, Τοῦρκοι. Ὄχι ἐθνικῶς Ἕλληνες καί… ἐθνικῶς ἀνώνυμοι γεωγραφικῶς Βόρειοι Μακεδόνες. (Αὐτὸ πέραν τοῦ ὅτι ἡ Βόρειος Μακεδονία (βιλαέτι Μοναστηρίου) εἶναι μικρὸ μόνον τμῆμα, καὶ ὄχι τὸ σύνολο τοῦ σκοπιανοῦ ψευδοκράτους (Παιονία καὶ Δαρδανία τὰ 9/10 τῆς ἐκτάσεως).)

    Ἐφ᾿ ὅσον λοιπὸν δὲν ἀποσαφηνισθῇ τὸ ζήτημα τοῦ ἐθνικοῦ προσδιορισμοῦ, τὸ «Βόρειος» ἢ τὸ «Ἄνω» θὰ εἶναι ὁ γεωγραφικὸς καὶ τὸ «Μακεδονία» ὁ ἐθνικὸς προσδιορισμός. Καὶ πολὺ φοβοῦμαι ὅτι ἡ ἐκ τῶν προτέρων ἀποδοχή αὐτῶν τῶν συνθέτων ὀνομασιῶν ἀπὸ τὸ πολιτικό κατεστημένο, χωρὶς νὰ θέτουμε κἂν τὸ ζήτημα τοῦ ἐθνικοῦ προσδιορισμοῦ, ὑποθηκεύει τὰ ἐθνικά μας δίκαια.

    Μόνη λύσις εἶναι νὰ ἐνταθῇ ἡ ἀντίθεσις ἀλβανῶν καὶ σλάβων τῶν Σκοπίων, ὁπότε τὸ ζήτημα τοῦ ἐθνικοῦ προσδιορισμοῦ θὰ λυθῇ ἐκ τῶν πραγμάτων μὲ μιὰ ὀνομασία ὅπως «Συνομοσπονδία Σλαβικῆς καὶ Ἀλβανικῆς Βορείου Μακεδονίας».

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.