Νυ

Κυριάκος Χατζηπολυκάρπου
Θα δημοσιευθεί στην Κυπριακή εφημερίδα Ένωση, 31/05/2008

 

Είχα προλάβει να ερωτευθώ την περισπωμένη πριν το αθηναϊκό ψευδοκράτος επιβάλει το μονοτονικό.

Σήμερα βλέπω τα κωλόπαιδά σας να αλληλοσφάζονται σαν – σαν; – κάφροι στα γήπεδα. Ακούω την εκκωφαντικώς πνιγηρή νηνεμία της νήσου και τρέχω στα στριμωγμένα βινύλιά μου να με παρηγορήσουν. Μου επιτίθενται εν πομπή και παρατάξει τα λιγδιασμένα τηλεχειριστήριά σας. Παρακολουθώ τα τσιτωμένα δάκτυλά σας να παραγγέλνουν στους μαθητές να συμμορφωθούν την ίδια ώρα που η γλώσσα σας έχει μακρύνει από το γλείψιμο κι η βαρεμάρα σας χτυπάει ταβάνι μπρος στην ξαναμμένη οθόνη. Η Μακαρίου έχει σιχαθεί το βδελυρό μποτιλιάρισμα της νεοπλουτίλας σας. Κι όταν σκέφτομαι πως οι άδειοι ντενεκέδες κάνουν περισσότερο θόρυβο, τότε καταλαβαίνω γιατί κοντεύω να κουφαθώ.

Γι’ αυτό παίρνω πίσω τα τελικά μου νυ. Γι’ αυτό φιλάω τα αρχαιοελληνικά μου λεξικά πριν κοιμηθώ.


2 Responses to “Νυ”

  1. Καλό. Καὶ μοῦ θυμίζει τὰ λόγια τοῦ μεγάλου μας Ὀδυσσέα Ἐλύτη γιὰ τὸ πολυτονικὸ («τὸ κάθε ὠμέγα, τὸ κάθε ὕψιλον, ἡ κάθε ὀξεία, ἡ κάθε ὑπογεγραμμένη δὲν εἶναι παρὰ ἕνας κολπίσκος, μιὰ κατωφέρεια, μιὰ κάθετη βράχου πάνω σὲ μιὰ καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοὶ ἀμπελῶνες, ὑπέρθυρα ἐκκλησιῶν, ἀσπράκια ἢ κοκκινάκια, ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, ἀπὸ περιστεριῶνες καὶ γλάστρες μὲ γεράνια») καὶ τὸ τελικὸ νῦ («Ἡ σημερινὴ κακοποίηση τῆς γλώσσας μὲ ἐνοχλεῖ καὶ αἰσθητικά. Θέλω νὰ δῶ γραμμένο «καφενεῖον» κι ἂς μὴν τὸ προφέρουμε τὸ «ν». Τώρα, ὅλες οἱ λέξεις ἔχουν μιὰ τρύπα.»). Ὁ Κώστας Ζουράρις, ἐπίσης, ἔχει γράψει γιὰ τὴν «γενοκτονία τοῦ τελικοῦ νῦ». Οἱ Κύπριοι τὸ κρατοῦν ἀκόμη, ἀλλὰ κινδυνεύουν καὶ αὐτοὶ νὰ κολλήσουν «ἐκσυγχρονισμό». Δὲν μιλοῦμε ἁπλῶς γιὰ «ἄχρηστα σημαδάκια». Μιλοῦμε γιὰ τὴν ποιότητα, γιὰ τὸ πολύτιμο καὶ τὸ αὐθεντικὸ ποὺ πρέπει νὰ ἀναζητοῦμε καὶ μὲ προσήλωσι νὰ διαφυλάττουμε σὲ κάθε πλευρὰ τῆς ζωῆς μας, στὴν σημερινὴ ἐποχὴ τῆς ἀλλοτριώσεως καὶ τῆς εὐτελεὶας ὅπου κυριαρχεῖ τὸ κεραμεοῦν τε καὶ φαῦλον. Ἐξ ὄνυχος τὸν λέοντα, λέγει ἡ παροιμία. Ἂν περιφρονοῦμε τὰ «μικρά, ἄχρηστα σημαδάκια» στὴν γλῶσσα, τὶς «μικρές, ἀκατοίκητες βραχονησίδες» στο Αἰγαῖο, τὸ γαλανόλευκο «πανί», τελικῶς θὰ διαπιστώσουμε μὲ τρόμο ὅτι ἔχουμε χάσει καὶ τὰ μεγάλα, τὰ πάντα.

    Ἐπισκεφθεῖτε τὸ polytoniko.org, τὸν δικτυακὸ τόπο τῆς Κίνησης Πολιτῶν γιὰ τὴν Ἐπαναφορὰ τοῦ Πολυτονικοῦ Συστήματος, ὅπου μπορεῖτε νὰ βρεῖτε τὰ πάντα γιὰ τὸ πολυτονικό: Ἀπὸ ἱστορία, βιβλιογραφία, γραμματική καὶ γλωσσολογικὴ ἔρευνα, μέχρι πλήρεις ὁδηγίες καὶ ἐργαλεῖα γιὰ χρήσι τοῦ πολυτονικοῦ στὸν ἠλεκτρονικὸ ὑπολογιστή, μέχρι φωτογραφίες καὶ παιχνίδια!

  2. Ένα από τα πρώτα κείμενα που δημοσιεύθηκαν στο Αντίβαρο, ούτε δέκα ημέρες μετά τη δημιουργία του, ήτανε του Νίκου Σαραντάκου για το ίδιο θέμα. Δείτε το εδώ

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.