Δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες;

immigrants_voters.jpg

 

Δύο τα ερωτήματα (ένα νομικό και ένα πολιτικό) που αστραπιαία ανακύπτουν:

α. Είναι νόμιμη (συνταγματική) η παροχή δικαιώματος ψήφου στις τοπικές εκλογές στους αλλοδαπούς μετανάστες;

β. Είναι ορθό να απονεμηθεί δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές στους αλλοδαπούς μετανάστες;

Ας εξετάσουμε, πρώτα τι ορίζει το ελληνικό Σύνταγμα: άρθρο 1 παρ. 3 Συντ.: “Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.” Όμως ουδείς κατανοεί για ποιο λόγο γίνεται λόγος για «Λαό», αφού δεν σημαίνει τίποτε απολύτως αυτός ο όρος έναντι του Έθνους! Ίσως η διάταξη ετέθη τέτοια για τον Απόδημο Ελληνισμό που έχει την εθνική καταγωγή, αλλά όχι την ελληνική ιθαγένεια πάντοτε. Συνεπώς, η έννοια του Λαού είναι η έννοια του συνόλου των Ελλήνων πολιτών (Ελληνικού Λαού) και η έννοια του Έθνους είναι του απανταχού Ελληνισμού που δεν έχει και την ελληνική ιθαγένεια. Γι’ αυτό και ίσως να είναι συνταγματικά νόμιμη η προωθούμενη ρύθμιση για την απόδοση πολιτικών δικαιωμάτων στις επόμενες εθνικές εκλογές στους Έλληνες ομογενείς.

Το ότι ολόκληρο το ελληνικό Σύνταγμα υπερκαθορίζεται από την αρχή της εθνικότητας προκύπτει από το πλήθος των συνταγματικών προνοιών για την εθνική συνείδηση (άρθρ. 16 παρ. 2 Σ.), την προαγωγή του Έθνους (άρθρ. 21 παρ. 1 Σ.), την εθνική οικονομία (άρθ. 24 παρ. 1 Σ.), το (σπουδαίο) εθνικό συμφέρον (άρθ. 28 παρ. 2 και 3 Σ.), την εθνική αλληλεγγύη (άρθ. 25 παρ. 4 Σ.), την εθνική ανεξαρτησία και τον Ελληνικό Λαό (άρθ. 33 παρ. 2 Σ.), το εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας (άρθ. 41 παρ. 2 Σ.), τα κρίσιμα εθνικά θέματα (άρθρ. 44 παρ. 2 Σ.), την εθνική ασφάλεια (άρθ. 48 παρ. 1 Σ.) κ.λπ. Χαρακτηριστικότερό όλων είναι το άρθρο 51 παρ. 2 Σ., κατά το οποίο «Οι βουλευτές αντιπροσωπεύουν το Έθνος».

Το ελληνικό Έθνος θεωρείται ότι υπάρχει εις το διηνεκές και κατά συνέπεια ότι συντηρεί τον εαυτό του με την συνδρομή των θεσμών και της ιδιαίτερης κουλτούρας του παρά την διαδοχή των γενεών. Το Έθνος, δηλαδή το συλλογικό υποκείμενο που είναι ο Ελληνισμός,  δημιούργησε κράτος και κυριαρχικά αποφάσισε με το Σύνταγμά του ποιος θα έχει τα πολιτικά δικαιώματα. Και φυσικά αυτά αποδόθηκαν αποκλειστικά στα μέλη του, δηλ. στους Έλληνες πολίτες, τους έχοντες ελληνική ιθαγένεια. Αυτό ορίζεται ειδικά για τις εθνικές εκλογές (άρθρο 51 παρ. 3 Σ.), ενώ το Σύνταγμα σιωπά (=δεν ορίζει ρητώς) για τις τοπικές εκλογές (άρθρο 102 παρ. 2 Σ.). Αυτήν την σιωπή εκμεταλλεύονται σήμερα ορισμένες δυνάμεις για να προωθήσουν την νόθευση της βούλησης του κυρίαρχου Ελληνικού Λαού, από τον οποίο κατά συνταγματική αρχή πηγάζει κάθε (πολιτική) εξουσία και κάθε εξουσία υπάρχει υπέρ αυτού.

Κατά συνέπεια, οι αποφάσεις του κυρίαρχου Ελληνικού Λαού ορίζουν τι είναι νόμιμο και τι παράνομο, δηλ. την καθεστηκυία τάξη πραγμάτων. Άρα, η λογική του κράτους δεν είναι άλλη από την λογική του Έθνους-Κράτους (υπέρτατη μονάδα διεθνών σχέσεων). Και κυρίαρχη πολιτική δύναμη, η οποία επισκιάζει όλους τους άλλους παράγοντες είναι η «πραγματικότητα του Έθνους». Το ελληνικό κράτος αποτελεί ενσάρκωση της πολιτειακής οργάνωσης του Έθνους. Η πρόταξη του εθνικού συμφέροντος κατά την άσκηση της εξουσίας είναι το θεμελιώδες κριτήριο δράσης του Κράτους, όπως αυτό εκφράζεται μέσα από την νομοθετική, κυβερνητική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Το δε Κράτος δεν είχε ποτέ και δεν μπορεί να έχει δικαίωση, και κατά μείζονα λόγο και διάρκεια, εάν δεν αναλάβει απ’ ευθείας την ευθύνη της εν ευρεία εννοία εθνικής άμυνας. Καμία άλλη δύναμη, ιδεολογική ή οικονομική δεν δύναται να εξασθενίσει, σε σταθερή τουλάχιστον βάση, τον ρόλο του Έθνους – Κράτους ως εστιακό σημείο πίστης, νομιμοφροσύνης και αφοσίωσης. Η εθελούσια υποταγή της κρατικής εξουσίας σε σκοπούς πέρα από το στενά νοούμενο εθνικό συμφέρον οφείλεται στην εκάστοτε κυρίαρχη και κεντρική παράδοση που φέρει το συλλογικό υποκείμενο. Στην περίπτωσή μας ο Ελληνισμός μπορεί να υπερβαίνει τον «εθνικό εγωϊσμό» του χάρη στην ελληνορθόδοξη ανθρωπιστική παράδοσή του (βλ. άρθρ. 2 παρ. 1 «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας»). Όμως, άκρο όριο αυτής της υπέρβασης είναι η επιβίωση του τελικού σκοπού που είναι το ζην και ευ ζην του συλλογικού υποκειμένου (εν προκειμένω του Ελληνισμού): ενέργειες που υπονομεύουν το μέλλον του και συγκεκριμένα πράξεις και θεσμοί που προσβάλλουν το απαραίτητο minimum για την αναπαραγωγή εκείνης της κρίσιμης μάζας προσώπων που σκέφτονται, μιλούν και νιώθουν ως Έλληνες μέσα σε έναν πλανήτη 6 δις φορέων άλλων πολιτισμών, καθώς και δράσεις που μειώνουν την ισχύ και την ικανότητα του Κράτους να προστατεύει και να συντηρεί τον Ελληνισμό απαγορεύονται από την λογική βάση – αιτία του Κράτους. Είναι, λοιπόν, στην λογική του Έθνους-Κράτους κάθε ενέργεια να εντάσσεται σε κριτήρια προαγωγής του εθνικού συμφέροντος υπό τις συνθήκες που προαναφέρθησαν.

Η μεταφορά πολιτικής εξουσίας (απονομή πολιτικών δικαιωμάτων εκλέγειν και εκλέγεσθαι) σε μη Έλληνες πολίτες (ήτοι μετανάστες που δεν έχουν λάβει την ελληνική ιθαγένεια) σημαίνει ότι οι Έλληνες απαλλοτριώνουν το δικαίωμά τους να καθορίζουν την μοίρα τους για τον εαυτό τους υπέρ ανθρώπων που δεν έχουν το ίδιο επίπεδο δεσμού με τον τόπο και τον πολιτισμό του και το κυρίαρχο συλλογικό υποκείμενο (Ελληνισμό).

Στην περίπτωση δε που απονεμηθεί όχι μόνον δικαίωμα εκλέγειν, αλλά και δικαίωμα εκλέγεσθαι, –κάτι που μένει ερωτηματικό από την μέχρι τώρα ενημέρωση επί του θέματος– η κατάσταση βαίνει πιο προβληματική. Διότι σύμφωνα με την θεωρία του “μετασχηματισμού” στο πλαίσιο μιας δημοκρατικής κοινωνίας, το άτομο που γίνεται πολιτικός ηγέτης (έστω δήμαρχος ή κοινοτάρχης) διέρχεται τους μηχανισμούς της κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης για να μετασχηματισθεί σε εκφραστή της κρατούσης άποψης για το εθνικό συμφέρον. Υπάρχει άραγε θέση για τον μετανάστη – μη Έλληνα πολίτη σε αυτήν την διαδικασία; Ανήκει στην λογική του συστήματος του Κράτους-Έθνους;

Κατόπιν όλων των ανωτέρω, η απονομή πολιτικών δικαιωμάτων σε μη Έλληνες πολίτες είναι από συνταγματική σκοπιά έκνομη, ενώ είναι και πολιτικά άσκοπη έως επικίνδυνη για την εθνική ασφάλεια, δεδομένων των διεθνών συνθηκών στην Χερσόνησο του Αίμου (έξαρση αποσχιστικών κινημάτων, υπερφίαλοι εθνικισμοί, αναζωπύρωση των εθνοτικών συγκρούσεων κ.ο.κ.) 

Ο αλλοδαπός μετανάστης πρέπει να έχει μονάχα τα ανθρώπινα (ατομικά και κοινωνικά) δικαιώματά του στην χώρα φιλοξενίας. Η απονομή πολιτικών δικαιωμάτων ευρίσκεται στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια του κυρίαρχου σώματος των Ελλήνων πολιτών. Το αν είναι φρόνιμο και ορθό το κυρίαρχο σώμα των πολιτών να απονείμει τέτοια δικαιώματα εξαρτάται από το αν είναι συμφέρουσα μια τέτοια επιλογή. Δηλ. από το αν συνάδει με το εθνικό συμφέρον. Και πρώτο κριτήριο είναι το εθνικό συμφέρον, επειδή αυτό προστάζει η καθιερωμένη συνταγματική ‘Λογική’, όπως σκιαγραφήθηκε ανωτέρω. Το ελληνικό Σύνταγμα μάς προστατεύει από το να είμαστε μια διοικητική περιφέρεια ενός παγκόσμιου Κράτους, όπου ο καθένας θα αποκτά πολιτικά δικαιώματα συγχρόνως με την είσοδο και εγκατάστασή του στην ελληνική επικράτεια. Αφού έτσι, στην ουσία τα σύνορα μεταξύ των κρατών θα καταλύονταν, καθ’  όσον η παρουσία ενός ανθρώπου σε οιαδήποτε χώρα του κόσμου θα τού επέτρεπε να κρίνει και την εξουσία της, χωρίς να έχει ορκιστεί πίστη και αφοσίωση σ’ αυτή. Η σκέψη ότι πέντε ή περισσότερα έτη διαμονής ενός μετανάστη στον τόπο μας είναι επαρκές τεκμήριο σύστασης ικανού ψυχικού συνδέσμου με την πατρίδα μας και δυνατό να παρέχει εγγυήσεις ότι στην ψυχή αυτού έχει δημιουργηθεί στέρεη πίστη και αφοσίωση στο εθνικό συμφέρον είναι μάλλον αφελής έως ύποπτη.

Οι (διεθνιστικές) ιδεολογίες έρχονται και παρέρχονται, αλλά τα έθνη μένουν, γι’ αυτό και οι σχέσεις με τα κράτη και τους λαούς κείνται πέραν και υπεράνω καθεστώτων. Μια ιστορική αναδρομή αποδεικνύει αμέσως του λόγου το αληθές, ενώ το διεθνές περιβάλλον δικαιολογεί απόλυτα τους φόβους του γράφοντος για την ύπαρξη προϊόντων προσπαθειών εθνικής αποσύνθεσης στην Χερσόνησο του Αίμου και αλλού με συνέπεια στρατιωτικές συγκρούσεις, εξαθλίωση πληθυσμών και εθνικό αφανισμό.

Κάποιοι θα ισχυριστούν ότι τα παραπάνω συνιστούν υπερβολικές εθνικιστικές αντιδράσεις! Στην πραγματικότητα οι τρόπον τινά «εθνικιστικές» αντιδράσεις μου βρίσκονται στον αντίποδα επικίνδυνων διεθνιστικών ιδεολογιών που διοχετεύονται από μια απάτριδα ελίτ δίχως εθνική ευαισθησία και νομιμοφροσύνη, και διαβρώνουν την εθνική συνείδηση, ούτως ώστε αυτήν την στιγμή για τα ιθύνοντα στελέχη κάθε πολιτικού κόμματος, το σβήσιμο της Χώρας μας να έχει γίνει καθιερωμένο δόγμα.

Tags: , ,

8 Responses to “Δικαίωμα ψήφου στους μετανάστες;”

  1. Πατριώτης says:

    Πολύ καλό άρθρο, το οποίο προσυπογράφω. Γίνεται απλώς το δεύτερο της διάλυσης του εθνικού κράτους και της διάρρηξης του κοινωνικού ιστού. Το πρώτο ήταν που τους επέτρεψαν να εισβάλουν μαζικά στην χώρα, σε τέτοιο αριθμό, που τώρα είναι αδύνατον να ελεγχθεί (τα έχομε ξαναπεί αυτά). Οι μετανάστες πληθαίνουν έναντι των Ελλήνων που μένουν μάλλον σταθεροί. Έτσι κάποια μέρα θα υπάρχουν όχι μόνο δημοτικοί/νομαρχιακοί σύμβουλοι, αλλά ίσως και άρχοντες της Τ.Α. Ένα δημοτικό συμβούλιο, το οποίο θα περιλαμβάνει 30% μωαμεθανούς, πώς θα μπορέσει να αρνηθεί την ανέγερση περισσοτέρων τζαμιών και σε κεντρικότερα σημεία των πόλεων; Θα γίνονται παραχωρήσεις, ώστε να επιτυγχάνονται συνεργασίες, συνασπισμοί στα δημοτικά/νομαρχιακά συμβούλια.
    Δεν αμφέβαλα ποτέ ότι οι κυβερνήσεις των τελευταίων 10 χρόνων έχουν αποφασίσει να μετατρέψουν την Ελλάδα σε κράτος πολυπολιτισμικό, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον πολιτισμό, την ενότητα και την ασφάλεια αυτού του τόπου. Το τρίτο βήμα θα είναι να δοθεί ιθαγένεια και δικαίωμα ψήφου στις εθνικές εκλογές. Συμφέρει άραγε τον Παυλόπουλο, τον πλέον συνεπή αρχιτέκτονα του πολυπολιτισμικού κράτους, κάτι τέτοιο;

    ΥΓ: Η προβαλλόμενη ως δικαιολογία ότι, αφού μένει και εργάζεται στην Ελλάδα πέντε χρόνια, έχει κι αυτός το δικαίωμα να πει την γνώμη του για τα κοινά του δήμου/νομού, δεν ακυρώνει τα παραπάνω. Είναι τεράστιος ο κίνδυνος από την δημιουργία συμπαγών σχηματισμών μεταναστών, με τους οποίους αργότερα θα γίνονται παζάρια, όπως ανέφερα παραπάνω.

  2. Dimitris says:

    Εξαιρετικό το άρθρο του Ορέστη και εύστοχες οι παρατηρήσεις του Πατριώτη. Συγχαρητήρια! Πρέπει να διαδοθεί σε όλα τα πατριωτικά μπλογκς και ιστολόγια, με προσπάθεια να περάσει και σε καμμιά εφημερίδα (Παρόν; Ελεύθερος Τύπος μέσω Χρύσανθου;). Το δυστύχημα είναι οτι ο αρχιτέκτονας της “πολυπολιτισμικής” δημογραφικής αλλοίωσης και αποεθνοποίησης του ελληνικού έθνους-κράτους, ο Παυλόπουλος, ανέλαβε ήδη τον απόλυτο έλεγχο της Πληροφόρησης από ΜΜΕ πάνω σ΄αυτό το θέμα, όπως και σε άλλα εθνικά ζητήματα. Χωρίς αυτό να σημαίνει οτι ο Ρουσσόπουλος ήταν καλύτερος στον ίδιο ρόλο, όπως θυμόμαστε και από την υπόθεση Γιαννάκου-Ρεπούση πριν τις τελευταίες εκλογές.

    Συζήτησα το κείμενο με τον Κώστα Ρωμανό που βρίσκεται στη Γερμανία, και μεταφέρω το κοινό μας ερώτημα προς τον Ορέστη ως νομικό: Σύμφωνα με αυτά που γράφεις για τη αντι-συνταγματικότητα της πολιτικής που ακολουθείται στο τομέα της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης και των μαζικών νομιμοποιήσεων-ελληνοποιήσεων, μπορούν τα ίδια επιχειρήματα να αποτελέσουν τη νομική βάση για μιά προσφυγή ομαδας ελλήνων νομικών (με επικεφαλής κάποιον σαν τον Γ-Α Μαγκάκη) στο Συμβούλιο Επικρατείας; Εφόσον και οι πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου απαγορεύουν τις ομαδικές (μαζικές) νομιμοποιήσεις μεταναστών στα κράτη-μέλη, μήπως θα μπορούσαν οι ίδιοι να απευθυνθούν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο; Σημειωτέον ότι η βιομηχανία των πλαστών πιστοποιητικών διαμονής και εργασίας που ελέγχουν οι δουλέμποροι σε συνεργασία με το δικηγορικό κύκλωμα και ΜΚΟ “προστασίας” των λαθρομεταναστών, ακυρώνει κάθε ουσιαστικό περιορισμό (5 χρόνια, ένσημα κλπ) στα σχέδια για αθρόες νομιμοποιήσεις και παροχές πολιτικών δικαιωμάτων σε αλλοδαπούς.

  3. Η πρεμούρα αυτή των κομμάτων να δώσουν δικαίωμα ψήφου στους αλλοδαπούς, ενώ αρνούνται αυτό το δικαίωμα στους Έλληνες ομογενείς, ή κωλυσιεργούν (παραβιάζοντας μάλιστα και το Σύνταγμα) (βλέπε π.χ. «Ελευθεροτυπία» 16-7-2008, «Πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί η πλειοψηφία των 200 βουλευτών που απαιτείται προκειμένου να ψηφιστεί ο νόμος ο οποίος θα καθιερώσει την ψήφο των αποδήμων.»), μού επιτρέπει να τά χαρακτηρίσω ευθέως προδοτικά.

    Μέχρι λοιπόν να ρυθμιστεί το θέμα της ψήφου των ομογενών, ευλόγως υποθέτω ότι τα κόμματα του κατεστημένου, αφού προδίδουν τους Έλληνες, αναζητούν εκλογική πελατεία σε αυτούς των οποίων τα συμφέροντα υπηρετούν: στους ξένους.

  4. Να επισημάνω ότι το Έθνος είναι ευρύτερο του Λαού τοπικώς και χρονικώς, καθώς περιλαμβάνει όχι μόνον τους Έλληνες όπου γης, αλλά τους Έλληνες που υπήρξαν, υπάρχουν και θα υπάρξουν. (Κωστής Παλαμάς: «Χρωστάμε σ’ όσους ήρθαν, πέρασαν, θα έρθουν, θα περάσουν, κριτές θα μάς δικάσουν, οι αγέννητοι, οι νεκροί.»)

    Να υπενθυμίσω επίσης ότι φθάσαμε στο εξωφρενικό σημείο, ο νυν Υπουργός Δικαιοσύνης Σωτήρης Χατζηγάκης, υποτίθεται σοβαρός άνθρωπος της συντηρητικής παρατάξεως, κατά την συνεδρίασι της Βουλής στις 14-5-2008 να αμφισβητεί ευθέως αυτήν τούτην την συνθήκη υπάρξεως της Ελληνικής Πολιτείας (και κάθε ελευθέρας πολιτείας) και θεμέλιο του Συντάγματος, την εθνική κυριαρχία, χαρακτηρίζοντάς την… ασύμβατη με κάθε ανθρώπινο δικαίωμα (sic)! Ο κ. υπουργός αυτοκαταργείται δηλαδή, καταργεί την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ελληνική Πολιτεία την ίδια, και όμως δεν παραιτείται! (Όλα όσα είπε είναι συρραφή από εθνομηδενιστές τύπου Λιάκου. Μα πώς φθάσαμε έως εδώ; ) [Τα πρακτικά της συνεδριάσεως]

    Είπε ο κ. υπουργός: «…Επομένως, εάν ξεκινήσει κανείς από τη σκέψη και από τη θέση ότι «εγώ θέλω την εθνική κυριαρχία», τότε δεν μπορούμε να μιλάμε ούτε για ενωμένη Ευρώπη, ούτε για μία κοινωνία όπου και το ατομικό δικαίωμα και το ανθρώπινο δικαίωμα και το δικαίωμα αυτό καθ’ εαυτό, με οποιαδήποτε έννοια του δώσει κανείς, θα μπορεί να σταθεί.»

    Αποκαλυπτικό επί του θέματος είναι το άρθρο του καθηγητού Κ. Ρωμανού «Υπογεννητικότητα, πολυπολιτισμός και η στροφή του κράτους κατά του έθνους» (εφημ. «Το Παρόν», 22-6-2008), καθώς επίσης το άρθρο του ιδίου «Νεοταξική τρομοκρατία και πολυπολιτισμός» (εφημ. «Το Παρόν», 15-6-2008):

    «Με την έγνοια αυτή να επανέλθω στα ζητήματα της λαθρομετανάστευσης-πολυπολιτισμού, με κίνδυνο να ενισχύσω στον Γιώργο Καραμπελιά την εντύπωση ότι κυριαρχούμαι από «έμμονη ιδέα» και «τυφλή ξενοφοβία». Η αλήθεια είναι ότι κυριαρχούμαι από μια έμμονη οργή όχι εναντίον των λαθρομεταναστών, αλλά των (Ελλαδιτών) πραξικοπηματιών, οι οποίοι χωρίς ίχνος πρόβλεψης για μια εθνική μεταναστευτική πολιτική, χωρίς ίχνος δημοκρατικής ευαισθησίας (εφόσον απαγορεύουν κάθε δημόσιο διάλογο για τα θέματα αυτά και ασκούν τρομοκρατία ιδεολογική, η οποία σταδιακά μετεξελίσσεται σε ωμή βία – και δεν υπερβάλλω καθόλου) επέβαλαν με δόλο στον ελληνικό λαό τον μεγαλύτερο εποικισμό αλλοεθνών των νεώτερων χρόνων. Και μάλιστα με την δεδηλωμένη πρόθεση να μεταλλάξουν το ελληνικό έθνος σε πολυεθνικό κρατικό μόρφωμα, εκμηδενίζοντας έτσι την εθνική κυριαρχία του ελληνικού γένους επί του ελλαδικού χώρου. Γι’ αυτό και ο υπουργός Δικαιοσύνης είπε προσφάτως μέσα στην Βουλή ότι δεν πρέπει να υπερασπιζόμεθα την έννοια της εθνικής κυριαρχίας, διότι αντίκειται στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην έννοια του δικαιώματος καθ’ εαυτού! Παγκόσμια πρωτοτυπία αυτή να αμφισβητεί εν ενεργεία υπουργός μιας κυβερνήσεως την ίδια την θεμελιακή προϋπόθεση υπάρξεως κάθε κυβερνήσεως – χωρίς να παραιτείται!»

  5. Aristomenace says:

    Ακομα και στους “βυζαντινους” χρονους οι μετακινησεις πληθυσμων μεσα στα εδαφη της αυτοκρατοριας και συγκεκριμενα στον ελλαδικο χωρο ηταν πολυ πιο μελετημενες και υπολογισμενες απο ο,τι συνεβη στις μερες μας. Υπηρχε μεριμνα οι εποικοι να ειναι σε περιορισμενο αριθμο και να προερχονται απο συγγενη πολιτισμικα περιβαλλοντα. Αξιολογη ειναι η μελετη σχετικα με τις μετακινησεις πληθυσμων στο γεωγραφικο χωρο της Μακεδονιας του Γεωργιου Μιντση απο τις εκδοσεις Ηροδοτος.
    Αυτο που συμβαινει σημερα ειναι οντως ανευ προηγουμενου και δυστυχως βρισκει στηριξη σε αρκετες απο τις δυναμεις του πολιτικου φασματος. Πολυ φοβαμαι οτι επειδη ο ελληνισμος δεν διαθετει πλεον τη αφομοιωτικη δυναμικη που καποτε ειχε, η ολη κατασταση θα εκτονωθει καποτε με εκρηκτικο τροπο…

  6. Πατριώτης says:

    @ Φειδία (και όχι μόνο):

    Μα γιατί απορείς για τις δηλώσεις Χατζηγάκη; Ξέχασες τι είπε το 2005 η Ψαρούδα-Μπενάκη στον νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Δημοκρατίας;

    “…τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης….”

    (Αθήνα, 8 Φεβρουαρίου 2005 )

    Οι άνθρωποι μας τα είπαν καθαρά κι εμείς τους ψηφίσαμε ξανά, χωρίς να δώσουν εξηγήσεις για την σιβυλλική αυτή φράση (είναι άραγε … σιβυλλική;), παρά το ότι επανειλημμένως ζητήθηκαν εξηγήσεις. Αργήσαμε να καταλάβομε ότι η ΕΕ είναι ένα πιλοτικό πρόγραμμα της ΝΤΠ, την οποία η πολιτκή ηγεσία του τόπου υπηρετεί πιστά. Αυτό είναι όλο.

  7. Πατριώτης says:

    Η συζήτηση είναι βέβαια για την ψήφο στους μετανάστες, αλλά αναπόφευκτα πρέπει να επισημανθεί ότι αυτή η μεταναστολαγνεία που δέρνει την πολιτεία, ίσως έχει και κάποιες ρίζες στον ραγιαδισμό του Νεοέλληνα, ο οποίος ουδέποτε εξέλειπε. Δυστυχώς! Διαβάζω “παραπλεύρως” ότι με λεφτά του Έλληνα φορολογούμενου, ο γνωστός και μη εξαιρετέος Αλβανός δημοσιογράφος και επαγγελματίας μετανάστης και αντιρατσιστής, ο Καπλάνι, αυτός που είχε γίνει «ρόμπα» με την κοινή ιστορία που είχε δημοσιεύσει παραλληλα με την «Πανδώρα» στα Νέα και η οποία τελικά αποδείχτηκε κλεμμένη από ένα γερμανικό φιλμάκι, τώρα από την ΕΤ1 μας βρίζει ρατσιστές και ξενόφοβους. Πόσοι Έλληνες φορολογούμενοι το ξέρουν, ή μάλλον το αναλογίζονται αυτό;

    Διαβάζω στο πάντα ενημερωμένο HeLLeNiCReVeNgE ότι Συνελήφθη Αλβανός κουκουλοφόρος, κάτι που μετέδωσαν χθες και οι τηλεοπτικοί σταθμοί. Πού το πάνε οι κύριοι της εξουσίας;

  8. LilianaRichardson19 says:

    I opine that to get the credit loans from banks you ought to have a great motivation. Nevertheless, one time I have got a bank loan, just because I wanted to buy a bike.

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.