Η εθνική ισχύς και η διεκδίκηση παντί τρόπω του εθνικού συμφέροντος (Αριστοτέλης) δεν υφίστανται στις σύγχρονες νεοελληνικές πολιτικές «ηγεσίες»

Του Ηλία Α. Σταματόπουλου, Δημοσιολόγου
Η παγωμένη, ανέκφραστη και υποτακτική στάση και αντίδραση του Έλληνα Πρωθυπουργού προς τον Πρόεδρο των ΗΠΑ -καθ’ όσον τουλάχιστον αποτύπωσαν τα Μ.Μ.Ε. κατά τη συνάντησή των-, αποδεικνύουν για μία ακόμη φορά την πάγια και διαχρονική υποτέλεια και ενδοτικότητα της εξωτερικής μας πολιτικής.


Η επιθετική διεκδίκηση με όλες τις δυνάμεις του Έθνους σε συναγερμό, για την υποστήριξη των εθνικών μας συμφερόντων (κατά Αριστοτέλη) ουδόλως είναι γνωστές στους Νεοέλληνες υποτακτικούς «ηγέτες».
Ο ενδοτικός, αναξιοπρεπής και φτηνός Πολιτικαντισμός των Ελληνικών Κυβερνήσεων, από της Μεταπολιτεύσεως μέχρι σήμερα, ΥΠΟΔΗΛΟΙ την ουσιαστική υστέρηση στη χάραξη εθνοκεντρικών ρωμαλέων στρατηγικών στην εξωτερική πολιτική του Έθνους. Η υστέρηση αυτή εφάνη και προ ημερών, στη συνάντηση Καραμανλή – Ομπάμα. Αυτά αφορούν τα καθ’ ημάς. Τo δεύτερο, που αφορά την ηγεμονική υπερδύναμη των Η.Π.Α., είναι γνωστό σε όλα τα επίπεδα της παγκόσμιας κοινής γνώμης, η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ των ΣΤΑΘΕΡΩΝ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΩΝ για την ΔΙΕΘΝΗ ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΑΚΙΕΡΑ.
Σε προηγούμενο άρθρο μας, είχαμε σημειώσει και τονίσει αυτή την ΠΑΓΙΑ ΣΤΡΑΤΗΠΚΗ των Η.Π.Α. στη διεθνή σκακιέρα και για την «νεοπαγή» πολιτική Ομπάμα, με τους κορυφαίους πολιτικούς του επιτελείς, που θα χρησιμοποιούσε στη νέα διακυβέρνηση των Δημοκρατικών.
Μεταξύ αυτών, ηγετική θέση στην φιλοσοφία των νέων γεωστρατηγικών και γεωπολιτικών που θα οριοθετηθούν, κατέχει ο «Στρατηγός» και ιθύνων νους της παγκοσμιοποίησης ο Ζμπίγκινιου Μπρεζίνσκι. «Η εκλογή Ομπάμα, είναι ένα είδος πολιτικού πραξικοπήματος. Ο Ομπάμα αποτελεί μία παγκόσμια τραγωδία, εν τη γενέσει της. Είναι μία μαριονέτα της Τριμερούς Επιτροπής, με ενορχηστρωτή τον Μπρεζίνσκι αλλά και του χρηματοπιστωτικού συστήματος τύπου Ροκφέλερ.
Πρόκειται για μία κλίκα διεθνών τραπεζιτών, μελών του (CRF) που έφεραν παρασκηνιακά με την γνωστή επιστημονική προπαγάνδα τον Δημαγωγό Ομπάμα»
. Τα ανωτέρω ανέφερε ο γνωστός ιστορικός Ουέμπστερ Topplei. Τo νέο δόγμα Μπρεζίνσκι «το κέντρο παγκόσμιας δύναμης δεν είναι το Ιράν, αλλά η Μόσχα και το Πεκίνο. Εγώ δεν θέλω πόλεμο Η.Π.Α. με Ιράν, αλλά πόλεμο ΙΡΑΝ με Ρωσία».
Οι Ομπάμα και Μπρεζίνσκι, θέλουν την Ευρώπη εργαλείο εναντίον της Ρωσίας. Η πολιτική που θ’ ακολουθήσουν, είναι η επέκταση του NATO, πέρα από τη συμφωνία του 1990-91.
Τώρα, έχει προχωρήσει μέχρι Λιθουανία, Γεωργία, Τσεχία και Ουκρανία.
Ένα άλλο πλάνο, είναι η ανεξαρτητοποίηση του Κοσσόβου και όλα αυτά για να πυροδοτήσουν μία ανάφλεξη με τη Ρωσία. Με αυτές τις καινοτομίες, διαπιστώνουμε ότι οι νεοσυντηρητικοί, είχαν κάποια όρια παράνοιας. Με τον Μπρεζίσνκι όμως, η παράνοια δεν έχει όρια.
Προσοχή, λοιπόν, με τον Πρόεδρο Ομπάμα. Οι στρατηγικοί στόχοι ίδιοι, αλλά οι στρατηγικές μεθοδεύσεις διαφέρουν με αντίστοιχες φυσικά «ασύμμετρες απειλές», στα υποταγμένα έθνη-κράτη που, ενσυνείδητα, παραχωρούν εθνικά δικαιώματα-διεκδικήσεις και ιστορικές χρυσές σελίδες.

Ελεύθερη Ώρα της Κυριακής, 12 Απριλίου 2009, σελ. 7.

Tags: ,

Leave a Reply

You must be logged in to post a comment.